Archive for สิงหาคม 2010
เรื่องเล่าเช้าโน้น
ข้างบ้านผมประกอบอาชีพเป็นตำรวจครับ วันหนึ่งผมออกไปธุระกับพี่ตอนเที่ยง ๆ กลับมาถึงบ้านประมาณบ่ายสองโมง ผมเห็นรถคุณตำรวจจอดหน้าบ้านผมเพื่ออาศัยร่มเงาต้นมะม่วงที่แม่ผมปลูกไว้ (หน้าบ้านตัวเองให้จอดก็มี แต่คงร้อนแดด)
ผมถอยรถเข้าบ้านไม่ได้ครับ..
ไม่เป็นไร นิดหน่อย หยวน ๆ ไปละกัน
ผมลงจากรถเพื่อจะไปเข็นรถคุณตำรวจให้พ้นหน้าบ้านผม แต่.. คุณตำรวจดึงเบรคมือไว้ครับ..
ผมพยายามสงบจิตใจเดินไปกดออดหน้าบ้านคุณตำรวจ คุณตำรวจจะได้กรุณาออกมาเลื่อนรถให้ผม กดอยู่นานมาก ถ้าผมปวดขี้อยู่คงอั้นไม่ไหว ขี้ใส่รถคุณตำรวจไปแน่ ๆ
รอประมาณ 10 นาที คุณตำรวจก็ออกมาจากบ้านในสภาพกางเกงขาสั้นเสื้อกล้ามสีขาว หน้าตางัวเงียเหมือนคนไม่เคยนอนมาตั้งแต่อายุ 10 ขวบ
คุณตำรวจเปิดประตูบ้านเสียงดัง เดินลงส้น กระชากประตูรถออก และเลื่อนรถออกไปจากจุดเดิมประมาณ 5 เมตร ปิดประตูรถดังปัง และเดินลงส้นกลับเข้าบ้านโดยไม่พูดไม่จาอะไร ไม่มีคำว่าขอโทษ ไม่แม้แต่จะหันมามองหน้าผม แถมถอนหายใจอย่างไม่พอใจที่ผมไปรบกวนเวลานอนอันแสนมีค่า
วินาทีนั้นผมอยากกระทืบคนมากเลยครับ ถ้าคุณตำรวจไม่ได้มีอาชีพเป็นตำรวจและมีปืนกระบอกโตในบ้าน เราคงได้มีการถึงเนื้อถึงตัวกันไปเรียบร้อย
สุดท้ายนี้ผมไม่มีอะไรจะพูดแล้วครับ ขอให้คุณตำรวจเจริญในหน้าที่การงานนะครับ
ส่วนผมจะเป็นพลเมืองดีต่อไป เพราะมีตัวอย่างผู้รักษาสันติราษฎร์ที่แสนดีให้ดูถึงริมรั้วบ้านเลยทีเดียว
จงดู จงดู จงดูหนังสยองขวัญ
ผมเชื่อว่าหลาย ๆ คนเบือนหน้าหนีหนังสยองขวัญ ไม่ว่าด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม
ขี้ตกใจบ้าง กลัวผีบ้าง คิดไปเองบ้างว่าหนังสยองขวัญก็เหมือน ๆ กันหมด
ในฐานะคอหนังสยองขวัญ วันนี้ผมจะมาแนะนำหนังสยองขวัญหลากประเภทที่ไม่ควรพลาดอย่างยิ่ง ไม่ใช่เพราะมันน่ากลัวสุดขีด แต่เพราะในหนังสยองขวัญก็มีสิ่งดี ๆ คลุกเคล้าอยู่ไม่แพ้หนังประเภทอื่นเลยครับ
เราเริ่มกันที่ หนังสยองขวัญประเภทแรก (ตั้งชื่อเอง ไม่ใช่ชื่อเรียกอย่างเป็นทางการ)
1.แนวผู้ติดเชื้อ (ไม่จำกัดว่าต้องเป็นซอมบี้)
มักมีแนวคิดในหนังประเภทนี้คล้ายคลึงกัน คือ จู่ ๆ ก็มีเชื้อไวรัสหรือเชื้ออะไรสักอย่างระบาดอย่างรวดเร็ว มักเป็นเชื้อที่รุนแรงถึงขั้นตายในเวลาอันสั้น และมีความสามารถในการแพร่ระบาดจากคนสู่คนได้ง่ายยิ่งกว่าเอาขี้มูกป้ายหน้า ผู้ที่ยังรอดจากเชื้อมรณะจำเป็นต้องทำทุกวิถีทางเพื่อเอาชีวิตรอดจากนรกบนดินขุมนี้
ฟังดูง่ายและซ้ำซากใช่มั้ยครับ
ผมตอบได้เลยว่า “ใช่ครับ”
แต่หนังแนวผู้ติดเชื้อมักสนุกเสมอ ด้วยองค์ประกอบไม่ซับซ้อนดังนี้
- การสร้างกลุ่มตัวละครที่ผู้ชมสามารถหลงรักได้ ไม่ใช่อุดมไปด้วยตัวละครโง่ ๆ ที่เรารู้สึกดีใจทุกครั้งที่เห็นมันตาย ไอ้ประเภทสาวนมบึ้ม ใส่ชุดโชว์ร่องนม วิ่งกรี๊ดกร๊าดไปมา เลิกซะ!
- ใส่บทสนทนาที่ดูฉลาดในสถานการณ์ที่เหมาะสม ไม่ใช่ว่า ซอมบี้กำลังจะพังประตูเข้ามา แต่มีไอ้ตัวประกอบสักตัวตะโกนว่า “ซอมบี้หนึ่งตัวมีแรงกระทำต่อวัตถุได้สูงสุด 2 เท่าของน้ำหนักตัว ประตูบานนี้หนัก 200 กิโลกรัม รับแรงซอมบี้ตัวอ้วนได้แค่ตัวเดียว โอ้ว เราต้องแย่แน่” นี่ก็เลิกซะ!
- และที่สำคัญที่สุดคือ ต้องสร้างสถานการณ์ให้ตัวละครถูกบีบให้ต้องเอาตัวรอดในสถานที่หรือในเวลาที่จำกัด เพราะการต้องดิ้นรนภายใต้อุปสรรคมาก ๆ จะทำให้ผู้สร้างสามารถโยนความกดดันใส่ผู้ชมได้อย่างอยู่หมัด โดยบางครั้งก็ไม่จำเป็นต้องใส่ฉากชวนสะดุ้งลงไปกระชากผู้ชมจากเก้าอี้เลยก็ยังทำได้ หนังสยองขวัญหลายเรื่องตกม้าตายเพราะเน้นกับฉากสะดุ้งจนเกินไป จนผู้ชมรู้สึกรำคาญ เริ่มไม่สนใจเนื้อเรื่อง เปลี่ยนมาจ้องจับผิดแทนว่าฉากไหนจะมีอะไรโผล่ออกมาให้สะดุ้งมั้ย
*ตัวอย่างหนังแนวผู้ติดเชื้อที่ห้ามพลาด
1) Dawn of the Dead / 2004 (Zack Snyder)
เป็นหนึ่งในหนังรีเม้คไม่กี่เรื่องของฮอลลีวู้ดที่เข้าท่า บางคนยกย่องว่าดีกว่าต้นฉบับเสียอีก (ตัวต้นฉบับปี 1978 ถูกยกย่องว่าเป็นหนังสยองขวัญที่ดีที่สุดเรื่องหนึ่งของโลก) หนังดำเนินเรื่องตามสูตรเป๊ะ แต่คลุกเคล้าด้วยสามองค์ประกอบข้างต้นที่ลงตัว ทำให้หนังเรื่องนี้กลายเป็นหนังสร้างชื่อของผู้กำกับแซ็ค สไนเดอร์ทันที ก่อนจะไปดังเป็นพลุแตกกับ 300 และ Watchmen
*intro ก่อนเข้าหนัง บวกเพลงประกอบเพราะ ๆ ของ Johnny Cash ทำให้นี่คือฉาก intro ที่ดีที่สุดฉากนึงในวงการภาพยนตร์
2) [REC] /2007 (Jaume Balagueró และ Paco Plaza)
นี่ถือเป็นหนังที่ช่วยบุกเบิกและแหวกประเพณีหนังสยองขวัญเรื่องแรก ๆ ของโลก ด้วยการถ่ายทำแบบ hand-held หรือแปลบ้าน ๆ ว่า ถ่ายแบบแบกกล้องใส่บ่าวิ่งบ้าคนเดียว ผลเสียคือ ภาพที่ได้จากการถ่ายทำจะไม่ค่อยนิ่ง มีการสั่นไหวตามจังหวะการเคลื่อนตัวของผู้ถือกล้อง
แต่ลืมมันซะ ผลเสียที่ว่านั้นกลายเป็นผลดีในเรื่อง [REC] เพราะนี่คือหนังที่เล่าเรื่องเกี่ยวกับทีมงานถ่ายทำสารคดีการกู้ภัยของหน่วยดับเพลิง แต่ใครจะไม่คาดคิดว่างานกู้ภัยคราวนี้ คือการเข้าไปช่วยผู้คนที่ติดอยู่ในอพาร์ทเมนท์เล็ก ๆ ที่มีแต่คนติดเชื้อซอมบี้ทั้งหลัง!
วิธีการเล่าเรื่องผ่านสายตาตากล้องในมุมมองบุคคลที่หนึ่ง เพิ่มความกดดันตื่นเต้นถึงขีดสุดให้ผู้ชมร่วมลุ้นกับสถานการณ์ทุกอย่างที่ตัวละครต้องดิ้นรนเอาชีวิตรอด ยิ่งเมื่ออาคารหลังนี้ถูกรัฐบาลสั่งปิดตายเพื่อป้องกันเชื้อรั่วไหล อะไรจะเกิดขึ้น!? (เข้าองค์ประกอบข้อที่สามเป๊ะ ๆ)
หนึ่งในหนังสยองขวัญที่ดีที่สุดที่ไม่เคยมีโอกาสฉายในไทย (อย่าหลงผิดไปดูเวอร์ชั่นรีเม้คที่ใช้ชื่อว่า Quarantine เด็ดขาด) หนังมีภาคสองออกฉายเมื่อปลายปี 2009 แม้จะจัดเป็นหนังที่ไม่เลว แต่สู้ภาคแรกไม่ได้ทุกกระบวนท่าครับ
*ตัวอย่างหนังสั้น ๆ โคตรระทึกใจในเวอร์ชั่นภาษาต้นฉบับครับ
3) 28 Days Later / 2002 (Danny Boyle)
มหานครลอนดอนที่แสนพลุกพล่าน จะเป็นอย่างไรเมื่อวันนึงคุณตื่นขึ้นมาในยามเช้า เพื่อพบว่าประชากรนับล้านของลอนดอนติดเชื้อมรณะและไล่เข่นฆ่ากันอย่างหฤโหด และคุณคือมนุษย์คนเดียวที่เหลือรอดในเมืองนี้
เตรียมใจพบกับหนังสยองขวัญสุดจี๊ดจากผู้กำกับโคตรเท่แห่งยุค ทำเท่ไม่เหมือนใครด้วยการถ่ายทำโดยใช้กล้องดิจิตอลความละเอียดต่ำเพื่อให้ได้ภาพนัว ๆ ฟุ้ง ๆ สวยล้ำ ท่ามกลางฉากหลังเป็นซากมหานครลอนดอนที่ล่มสลาย นี่คือหนังแนวผู้ติดเชื้อที่วางองค์ประกอบทั้งสามชนิดได้โคตรลงตัว มันมีตัวละครที่คุณต้องหลงรักแน่นอน มันเต็มไปด้วยบทสนทนาระดับสุดยอด จิกกัดประเด็นสังคม วัฒนธรรม และกำพืดของมนุษยชาติอย่างถึงแก่น และแน่นอนว่ามันเต็มไปด้วยสถานการณ์บีบคั้นในสถานที่จำกัด ที่จะทำให้ผู้ชมนั่งตัวเกร็งหายใจไม่ทั่วท้องจนถึงวินาทีสุดท้าย รวมถึงอย่าลืมดนตรีประกอบที่ได้รับการยกย่องว่า เป็นหนึ่งในดนตรีประกอบภาพยนตร์ที่ดีที่สุดชิ้นหนึ่งที่เคยมีการประพันธ์กันมา
หากชม 28 Days Later จบแล้ว อย่าลังเลที่จะหยิบจับ 28 Weeks Later มารับชมต่อโดยพลัน แม้จะเปลี่ยนผู้กำกับและสไตล์ในการเล่าเรื่อง แต่ตอนต่อของหนังชุดนี้เข้มข้นเร้าใจไม่แพ้กันเลยครับ
*ตัวอย่างหนังโชว์ความเท่และฉากมหานครลอนดอนร้างอันน่าตื่นตะลึง
ไว้วันหลังมาต่อหนังสยองขวัญแนวอื่น วันนี้ขอตัวไปนอนก่อนครับ
ตอนที่ 2 >คลิกที่นี่<
one of the best quotes out there
All your life you are told the things you cannot do.
All your life they will say you’re not good enough or strong enough or talented enough;
they will say you’re the wrong height or the wrong weight or the wrong type to play this or be this or achieve this.
They will tell you no, a thousand times no, until all the no’s become meaningless.
All your life they will tell you no, quite firmly and very quickly.
And you will tell them yes.
- Nike -
เอนทรี่รวมความฮิต: 5 ชอบรอบครึ่งปี

