WE LIVE BECAUSE THERE'S LOVE

movie music magic football

เมื่อ5-6ปีก่อน

with 4 comments


5-6ปีก่อน ถ้าลองนับย้อนกลับไปก็คงเป็นช่วง ม.4 ม.5 ช่วงนั้นเรียกได้ว่า เป็นช่วงที่เหมือนจะรู้จักตัวตนของตัวเองแล้ว
แต่ไม่น่าเชื่อว่า เวลาผ่านไปแค่ไม่กี่ปีให้หลัง ความรู้สึกที่ว่านั้นกลับซีดจางไปอย่างรวดเร็ว
ณ วินาทีนี้ ยังไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่า แล้วชีวิตนี้มึงจะเอายังไงวะเนี่ย พอวันนี้ของปีหน้ามึงจะทำอะไรอยู่ มึงยังจะจำวินาทีที่หัวใจตัวเองร่ำร้องในสิ่งที่เคยฝัน
ใฝ่ฝัน หรือ เพ้อฝัน…
 
ลองมองดูรอบๆตัวสิ
 
ทำไมมันทำให้จิตใจหดหู่ได้มากขนาดนี้กันนะ
 
ชีวิตมันคืออะไรกันแน่วะ…

Written by ljungdurst

เมษายน 9, 2007 ที่ 09:31

เขียนใน งานอดิเรก

4 Responses

Subscribe to comments with RSS.

  1. อย่าคิดมากเลย สู้ๆ

    Natthawut

    เมษายน 20, 2007 at 18:32

  2. ก็แค่ไม่มั่นใจในตัวเองน่ะ ไม่มีอะไรมาก หรือจริงๆแล้วมันมี’อะไร’มากๆเลยวะ

    Piyapong

    เมษายน 20, 2007 at 19:35

  3. 55555 ตอนนี้อายุ 24 แล้วพอมองกลับไปตอน ม.4 ม.5
    รู้สึกว่าช่วงนั้นตัวเองเป็นคนทำตัวเหมือนฉลาด
    โง่ได้น่าหยิกจริงๆ

    Goy

    สิงหาคม 26, 2008 at 18:09

  4. ตอนม.ปลาย เราชอบคิดว่ารู้หมดทุกอย่

    Piyapong

    สิงหาคม 26, 2008 at 18:20


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: