"อรุณเบิกฟ้า นกกาโบยบิน ออกหากิน ร่าเริงแจ่มใส
พวกเราเบิกบานรีบมาเร็วไว ยิ้มรับวันใหม่ ยิ้มให้แก่กัน
พี่น้องพร้อมหน้า เพื่อนพ้องพร้อมหมู่ ต่างมาดูรายการสุขสันต์
เจ้าขุนทองขับขานแล้วนั่น (ซ้ำ) เพื่อนพ้องพากันยินดีปรีดา
บ้างร้อง (บ้างร้อง) บ้างเล่น (บ้างเล่น) ช่างเล่น
ส่งภาษา ขับขาน เจรจา เริงร่า กับขุนทอง
เจ้าขุนทอง รีบมา รีบมา เจ้าขุนทอง เจื้อยแจ้วเจรจา
พบกับเจ้าขุนทองที่ช่องเจ็ดนะครับ"
บทเพลงจังหวะสนุกสนานมีทั้งกลิ่นอายไทยๆและดนตรีแบบฮิปฮ็อปผสมอยู่นิดหน่อยดังอยู่เกือบทุกเช้า ในวัยเยาว์ของพวกเรา เวลาผ่านไปไม่นานเท่าไหร่นักในความรู้สึก แต่มันก็เนิ่นนานนับ10ปี บทเพลงนี้จางหายไปจากชีวิตเรา เมื่อไหร่กันนะที่คนเราละทิ้งความเยาว์ที่แสนน่ารักซุกซน เมื่อไหร่กันนะที่เราเริ่มรู้สึกถึงความรับผิดชอบที่หนักอึ้งบนสองบ่า รอยยิ้มและความสนุกของวัยเด็กเลือนหายไปจากเราโดยไม่รู้ตัว ความสุขเรียบง่ายแบบนั้นหายไปจากเราได้อย่างไร เมื่อเราถวิลหามันอีกครั้งก็ใช่ว่าทุกคนจะได้พบมันอีกครั้ง…
*หมายเหตุ รายการเจ้าขุนทองไม่ได้ออกอากาศในตอนเช้าแล้ว ได้ย้ายไปออกอากาศในช่วงเย็นแทน ซึ่งอาจจะถูกถอดออกจากผังรายการในไม่ช้า (หรืออาจจะถูกถอดออกไปแล้วก็ได้)
ส่งความเห็นที่ Piyapong ยกเลิกการตอบ