WE LIVE BECAUSE THERE'S LOVE

movie music magic football

คืนนี้ (ตอนสาม)

leave a comment »


ผมมาถึงโรงพยาบาลตอนเกือบ ๆ 3ทุ่ม โทรหาอู๋ อู๋บอกว่าชัยยังอยู่ในห้องICUอยู่ ผมเดินไปแจ้งเข้าเยี่ยมผู้ป่วยที่เคาน์เตอร์ด้านหน้า เจ้าหน้าที่บอกว่าผู้ป่วยรายนี้ยังเข้าเยี่ยมไม่ได้ต้องรออยู่บริเวณห้องโถงไปก่อน เมื่อเข้าเยี่ยมได้จะแจ้งให้ทราบอีกที

ผมนั่งรอนิ่ง ๆ ด้วยจิตใจฟุ้งซ่าน ชีวิตคนมันเปราะบางเหลือเกิน จะเป็นจะตายก็พลิกผันกันในเสี้ยววินาที ผู้หญิงคนนึงนั่งอยู่ไม่ห่างจากผมมากนัก เสียงสะอื้นร้องไห้ของเธอยิ่งทำให้ผมว้าวุ่นมากขึ้นกว่าเดิม ผมกับชัยยังไม่ได้ทำความเข้าใจกันเรื่องที่เกิดขึ้นเลย หากเขาเป็นอะไรไปเสียก่อนที่ผมจะได้บอกเรื่องราวทุกอย่าง ผมคงต้องรู้สึกผิดบาปไปชั่วชีวิตแน่ ๆ

อะไรนะคะ พี่ชั้นมีโอกาสรอดแค่ 20% เท่านั้นเหรอคะหมอเสียงผู้หญิงคนเมื่อครู่พูดเสียงดัง ผมหันไปทางเธอทันที นั่นใช่เธอรึเปล่านะ ผมพยายามเพ่งมองฝ่าความสลัวไปยังจุดที่เธอนั่งอยู่ ไฟบริเวณนั้นเสียหรือไรไม่รู้ แต่น้ำเสียงและท่าทางของเธอก็ทำให้ผมจำเธอได้แทบจะในทันที ผู้หญิงที่ผมเพิ่งเจอ แม้การเจอกันของเราจะเป็นเพราะอุบัติเหตุบนท้องถนน แต่ผมก็ยังจำเธอได้อย่างชัดเจน ก็เธอเหมือนป่านมากขนาดนั้น ผมจะลืมเธอได้อย่างไร ผมตัดสินใจเดินเข้าไปนั่งที่ใกล้ๆเธอ รอจนหมอเดินจากไป ผมจึงเอ่ยปากทักทายเธอ

อย่างน้อยก็ยังพอมีความหวังอยู่นะครับ อย่าเพิ่งถอดใจไปเลย

  เธอสะดุ้งเล็กน้อยก่อนหันมาทางผม แต่ในตอนแรกดูเหมือนเธอจะจำผมไม่ได้

พี่ชั้นป่วยหนักมาสักพักแล้วค่ะ ถ้าพี่เป็นอะไรไปฉันจะทำยังไง ชั้นไม่เหลือใครแล้วเธอพูดเสียงสั่นเครือมันช่างบีบคั้นหัวใจผมเหลือเกิน ในใจผมตอนนี้อยากจะร่วมแบ่งปันความเจ็บปวดจากเธอมาบ้างสักเล็กน้อยก็ยังดี แต่ความที่เราต่างก็เป็นเพียงคนแปลกหน้า เธอยังสะอื้นเบา ๆ ผมเขยิบเข้าไปนั่งเก้าอี้ติดกับเธอ

จะว่าอะไรมั้ยถ้าผมจะขอนั่งเป็นเพื่อนน่ะครับ

อ๋อๆ ได้ค่ะๆ เธอยกมือขึ้นปาดน้ำตารื้น ในหัวผมตอนนี้แทบจะลืมเรื่องชัยไปจนหมดสิ้น มีแต่เพียงความโศกเศร้าของหญิงสาวเบื้องหน้าที่อยู่ในห้วงคิดตลอดเวลา ผมจะทำอย่างไรเพื่อปลอบประโลมเธอได้บ้างนะ

ว่าแต่คุณมาทำอะไรที่โรงพยาบาลเหรอคะ คำถามของเธอทำลายความเงียบระหว่างเราลงไปชั่วครู่ และดึงผมกลับมาสู่โลกความจริงที่ว่าผมมาที่นี่เพราะชัยเพื่อนสนิทของผมกำลังมีอาการย่ำแย่

เพื่อนผมประสบอุบัติเหตุน่ะครับ ผมมารอเข้าเยี่ยม ตอนนี้ยังอยู่ในICUอยู่เลยผมแปลกใจตัวเองที่ตอบไปโดยที่แทบไม่รู้สึกรู้สาอะไรกับเรื่องที่เกิดขึ้นเท่าไหร่เลย เธอมองมาทางผมในขณะที่ผมพูดตอบเธอไป

อ้าว นี่คุณคนที่รถชนกันเมื่อสักครู่นี้นี่คะ ชั้นจำคุณได้ คำพูดของเธอทำให้ผมเผลอยิ้มออกมา

ใช่ครับ ผมจำคุณได้ตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว แต่กว่าคุณจะจำผมได้เราก็นั่งคุยกันมาสักพักแล้วนะครับ น่าน้อยใจจริง ๆ ผมพยายามพูดเล่นให้เธอผ่อนคลายลงบ้าง เธออมยิ้มเล็ก ๆ ทั้งน้ำตา

บังเอิญจังเลยนะคะ

ผมไม่ค่อยเชื่อเรื่องความบังเอิญเท่าไหร่หรอกครับ แต่คุณจะพูดแบบนั้นก็ได้ บังเอิญจริง ๆ นั่นแหละครับ

ติดต่อญาติผู้ป่วยของนายวิชัย ตุลยภาคสกุลค่ะ เสียงเจ้าหน้าที่ที่เคาน์เตอร์เรียก ใช่ครับนั่นชื่อจริงของ ชัยเพื่อนผมนั่นเอง

เดี๋ยวผมขอตัวสักครู่นะครับผมหันไปบอกกับเธอ เธอพยักหน้าเป็นเชิงตอบรับ

  ผมรีบเดินไปยังเคาน์เตอร์ เจ้าหน้าที่บอกว่าชัยอาการพ้นขีดอันตรายแล้ว แต่หมอยังไม่อนุญาตให้เข้าเยี่ยมได้ อู๋เดินมาหาผมพอดี

เฮ้ย ไอ้ชัยแม่งดวงแข็งจริง ๆ ว่ะมึง ออกจากโรงบาลต้องฉลองกันหน่อยเว้ยผมยิ้มแห้ง ๆ ตอบกลับไป เพิ่งรักษาร่างกายมาได้ จะสาดเหล้าเข้าไปทำร้ายมันอีกหรือไงกัน ทำไมถึงชอบทำร้ายร่างกายที่พ่อแม่เฝ้าทะนุถนอมเลี้ยงดูจนโตมาได้ขนาดนี้กันนะ

  ผมหันไปทางที่เธอนั่งอยู่ แต่ผมก็ต้องแปลกใจเมื่อไม่เห็นเธอแล้ว เธอหายไปไหน แล้วพี่เธอจะอาการเป็นอย่างไรบ้าง ผมมีคำถามมากมายผุดขึ้นในหัว

เฮ้ย เป็นไรไปวะมึง เห็นเหม่อ ๆ มอง ๆ อะไรอยู่ได้ ไป ๆ ไปนั่งคอยแถว ๆ ห้องที่ไอ้ชัยอยู่ดีกว่า เผื่อหมอจะให้เข้าไปเยี่ยมได้ซะที อู๋กึ่งชวนกึ่งบังคับผมไป ผมจำใจเดินตามมันไปโดยที่ใจยังพะว้าพะวังกับเธอคนที่ผมยังไม่รู้จักแม้แต่ชื่อ

 
(อ่านต่อตอนหน้า)

Written by ljungdurst

พฤศจิกายน 3, 2007 ที่ 08:43

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: