WE LIVE BECAUSE THERE'S LOVE

movie music magic football

ผมกำลังจะตาย

with 6 comments


ผมกำลังจะตาย หมอบอกว่าผมอยู่ได้อีกไม่กี่วันก็จะจากจรโลกที่กำลังร้อนไปชั่วกัลป์ มนุษย์เป็นเช่นนี้แล หากไม่ใกล้ตายหรือสำเหนียกว่าลมหายใจจะร้างลา ก็ไม่ปรารถนาจะทำการใดสิ่งใดให้สมประสมทุกสิ่งทิงนองนอย ขี้มูกทำให้ลมหายใจขัดข้อง นอนคว่ำทำให้ลมหายใจขัดขืน
ความตายทำให้ลมหายใจขาดห้วง สำลักความสุขแล้วตายเปื้อนรอยยิ้ม จมทะเลทุกข์แล้วนอนตายตีนซ้ายก่ายหน้าผาก คนเราไม่ยอมเลือกไม่ยอมรับไม่ยอมรู้ มีแต่หลีกเร้นหลบหนี ใครเคยพูดไว้ ไม่เสี่ยงก็ไม่ชนะ แต่ใครจะทำไม ก็กูไม่อยากเสี่ยงให้เสียวท้องน้อยที่คอยขมวดเขม็งเกร็ง
ตัวจนวาบไหว เวลาอีกตั้งหลายวันที่ผมจะสูดอากาศเน่าๆผ่านหนวดเครารกรุงรังหรือผ่านเครื่องช่วยเป่าช่วยเนาการหายใจ ผมเลือกได้ ผมเลือกที่จะลุกออกมาจากเตียงสกปรกห้องโสโครกที่ขาวสะอาดแต่เพียงเปลือกนอกหากปอกล่อนก็คงเหลือเพียงแก่นจริงที่เน่าหนอนนอนจมปฏิกูล
ผมจะกินอาหารขยะสวะ กระแทกความสุขใส่รูปากก่อนปล่อยกากความเสื่อมออกทางรูตูด ผมจะอ่านหนังสือเลวที่ทำให้สมองแหลกเหลวความรู้แหลกราญ ผมจะดูหนังห่วยให้กระชุ่มกระชวยรูม่านตา ผมจะฟังเพลงสถุลให้โสตเสื่อมอย่างสุขสันต์ ผมจะร่ำสุราสูบกรุ่นควันให้ความฝันไม่จำ
ต้องมีแค่เพียงคราหลับตาลง ผมจะบอกรักทุกคนที่ผมเดินผ่านโดยไม่ต้องสบตาเพราะรอยยิ้มที่เปื้อนหน้าก็เพียงพอ ผมจะออกเดินทางโดยไม่รู้จุดหมายเพราะผมไม่ต้องการหยุดเพียงเพราะผมไปถึง ผมคงพร้อมแล้วที่จะเริ่มออกล่องไปตามธาราสวรรค์หากมันมีจริง แต่จะไปสนห่าเหว
หอกหักเหี้ยอะไรอีกหากหันหน้ากระเหี้ยนกระหือรือเข้าสู่นรกที่มืดมิดหม่นรนร้อน สวรรค์นรกสุขทุกข์เป็นตายอยู่ชิดใกล้คล้ายเพียงพลิกหน้ากระดาษ หากเสพชีวิตมิใคร่ครวญระแวดระวังก็ควรหวังความเร้าใจ กระดาษที่ว่าหากฉีกทึ้งดึงดันก็คงขาดกระจายกระจุยกระเจิง เพียงลุก เลือก และลืมคำลา ชีวิตอ่อนล้าก็คลายความอ่อนแรง หัวใจเต้นโครมครามเมื่อยามอาทิตย์ทอแสงสาด ลมหายใจเนิบช้าเมื่อดาวประดับดาษฟ้าหม่นยามคืนค่ำย่ำเท้าผ่าน ตายแล้วไงเพียงหายใจยังขี้เกียจ หากความตายเป็นดั่งโรคร้าย ผมก็พร้อมจะเขวี้ยงยาวิเศษวิโสจากดินแดนแห่งอมตะแล้วสูดกลิ่นไอที่เย็นชืดแต่หอมฉุยเพราะผมใช้ชีวิตมาโชกโชน ผมกำลังจะตาย แล้วคุณล่ะ

Written by ljungdurst

พฤศจิกายน 17, 2007 ที่ 03:15

6 Responses

Subscribe to comments with RSS.

  1. ฉัยยังไม่ตาย….
    ยังหายใจ ยังสบายดี ยังมีชีวิตอยุ่ได้ ยังไม่เห็นจะตาย หรือใครเห็น?
    แม้จะไม่มีเขาเป็นส่วนหนึ่งของลมหายใจ แม้จะไม่มีใครเดินไปด้วยกันเหมือนเมื่อก่อน
    แม้จะไม่มีคำว่า "เรา…."
    อาจต้องผ่านช่วงเวลาเจ็บปวด คิดว่าหัวใจบาดเจ็บจนเกินกว่าจะหายสนิทได้ อาจต้องถูกทำร้ายซำแผลเดิมด้วยคำพูดของเขาซักพันครั้ง
    อาจยังไม่ลืม…และยังไม่อาจลืม
    แต่ชีวิตต้องดำเนินต่อไป  คนคนเดียวไม่อาจเปลี่ยนชีวิตของใครได้ มันไม่ใช่หนัง ไม่ได้น้ำเน่าขนาดนั้น
    แต่เราต้องเข้มแข็ง แต่เราต้องอดทน….
     
    มันก็แค่ความเคยชินที่ขาดหายไป
    ก็แค่หัวใจมันเคยชิน
     
    ซักวันคงเคยชินกับความเคยชิน…..
     
     
     
    ปล. เขียนดีใช่ไหมล่ะ (ขี้คุย!!!)
     
     
     
     
     
     

    tean

    พฤศจิกายน 17, 2007 at 05:14

  2. ไปเขียนใส่สเปซตัวเองสิวะ มาโชว์อะไรแถวนี้ หุ่ยยย

    Piyapong

    พฤศจิกายน 17, 2007 at 05:36

  3. อ่าว มาด่ายังงี้ เด๋วเสียลูกค้านะเว้ย
     
    ก็ประโยคสุดท้ายถามว่า "แล้วคุณล่ะ"
     
    ก็เลยตอบให้  ยังมาว่าอี้ก 
     
    เซ็ง  จะไม่อ่านสเปชนี้แระ เชอะ

    tean

    พฤศจิกายน 17, 2007 at 06:32

  4. _/|\_ ขอโทษๆ ไม่ได้ตั้งใจ แค่จะแซวเล่น แต่ใช้คำไม่เหมาะเลย แย่จริงๆ ขอโทษจริงๆนะ

    Piyapong

    พฤศจิกายน 17, 2007 at 06:47

  5. เรื่องเข้าใจผิดน่ะ
     
    อย่าซีเรียสๆๆๆๆ
     
    วู้วๆๆ

    tean

    พฤศจิกายน 17, 2007 at 06:56

  6. ว่าแต่เรื่องนี้เขียนไวมากเลยนะ ไม่ถึง5นาทีเอง พิมพ์เร็วยังกับไฟ

    Piyapong

    พฤศจิกายน 18, 2007 at 06:40


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: