WE LIVE BECAUSE THERE'S LOVE

movie music magic football

no no no… not again

with 2 comments


นอนไม่หลับทั้งๆที่ง่วงและเมาอย่างหนัก นั่งฟังเพลงนิ่งๆ ปล่อยความคิดลอยๆ ฟังอะไรไปมั่งล่ะเนี่ย
-ฟ้า Tattoo Colour
โปรดเถอะฟ้า ถ้าไม่ส่งมาให้เธอมีใจ ก็บอกกันซักคำเป็นไร ว่าเหตุใดต้องมาทำร้ายกัน
จากนี้เรื่องราวที่มีก็ให้ลืมมันไป อย่าจำว่าเคยเป็นใคร ว่ามีใครที่เคยทำร้าย… คนอย่างฉัน
(ไม่มีใครทำร้ายใครสักหน่อย มีแต่เราเองที่ทำร้ายใจเราเอง จริงมั้ย)

-ดาว Pause
เพราะฉันเพิ่งบอกรักไป และเขาก็รับฟังทุกอย่างทุกถ้อยคำ เหมือนความฝัน
แต่ฉันเองก็ไม่อาจแน่ใจ พรุ่งนี้เรื่องของเราจะสุขหรือแสนเศร้า จึงวอนขอดาวให้ช่วยบอกที
(ดาวมันจะไปรู้ไปสนใจอะไร แต่อย่างน้อยมันก็คงรู้ว่าไม่มีคำว่า ‘เรา’ ซักหน่อย อย่ามั่วนิ่ม)

-ทุกที ณารินดาและเพื่อน
พอได้มั้ย พอกันซักที พอความรู้สึก พอความต้องการ
อยากหนีไปจากตรงนี้ที่จมอยู่ตั้งนาน แสนนาน…
(แล้วใครเค้าห้ามมึงล่ะ หือ?)

-คืนอันเป็นนิรันดร์ ภาสกร
เหตุใดคืนที่ยาวนานไม่ผ่านไปเสียที จากนี้จะมีหนทางอื่นอีกมั้ย
แต่อย่างไรก็ตามยังมีตะวันที่ฉายในวันต่อไป แต่ไม่รู้ต้องรอเมื่อไหร่
หรือใจเราคงจะอยู่กับคืนอันเป็นนิรันดร์
(เช้าแล้วนี่ ไม่มืดแล้วล่ะ เอ.. หลอกตัวเองยากขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย)

-วันใหม่ รัดเกล้า
อย่าติดกับวันที่ดีเก่าๆ อย่าอยู่กับความคุ้นเคยเก่าๆ อย่าให้วันคืนที่ดีเก่าๆมันทำร้าย
เปิดดวงใจของเธอค้นหา สิ่งที่เธอนั้นเคยไขว่คว้า ให้เวลารักษาและพาไปพบกับวันใหม่
(ทำไมมันยังเลิกเสียน้ำตาไม่ได้ล่ะ ความทรงจำไม่กี่ปีคงต้องใช้เวลาทั้งชีวิตเพื่อลบมันรึเปล่า)

-Ticket มะเดี่ยว
ตั๋วใบนี้ไม่ได้มีสำหรับฉัน แม้เขาจะขายให้ทุกคนได้เท่ากัน
เพียงแต่รถขบวนนี้ไม่มีที่สำหรับฉัน จึงไม่มีสิทธิ์เดินทาง
(เข้าใจคำว่า ‘ไม่มีสิทธิ์’ มั้ย)

-Stay Palmy
เราไม่เคยจะรักกัน มีแต่วันที่อ่อนไหว ผ่านเลยไปและไม่เคยจะกลับมา
เป็นแค่ความประทับใจที่ยังคงแน่นหนา มีแต่ฝนมีแต่ฟ้าที่เข้าใจ
ใต้ต้นไม้ที่ไม่มีร่มเงา กิ่งก้านมันไม่ได้สูงซักเท่าไร แต่รากลึกลงในดิน หยั่งรากลึกลงในใจ มีความหมายที่มากมายตลอดมา
(วูบวาบหวั่นไหวแค่เพียงชั่วครั้งคราว แค่นั้นแหละ เนอะ)

-อกหัก Bodyslam
ชีวิตแค่โดนทำร้าย แต่ที่สุดมันต้องไม่โดนทำลาย แค่วันนี้หัวใจสลาย
เตือนตัวเองว่าถึงยังไงฉันยังต้องอยู่ ความรักลวงหลอกมันก็แค่เจ็บปวด ไม่มีค่า แต่มันทำลายชีวิตไม่ได้
(ทำลายไม่ได้ก็จริง แต่ก็ทำให้สภาพดีเหมือนเดิมไม่ได้เช่นกันแหละ)

-น้ำตา Big Ass
ปล่อยให้มันไหลลงมาอย่าเก็บไว้ จงร้องไป
ให้มันจำว่าเคยช้ำใจเท่าไหร่ ให้น้ำตาเตือนหัวใจ
ไม่มีใคร แต่ยังได้มีน้ำตาคอยปลอบใจ จำเอาไว้ เจ็บแค่ไหนให้น้ำตามันปลอบใจ
(มายุกูอีก เออดี!)

-เศษ Paradox
ทำดีแค่ไหน ดีอย่างไร แต่ดูเหมือนไม่มีค่า
รางวัลปลอบใจ ได้มาเพียงแค่เศษ เศษความรักที่แตกสลาย
(ยังได้เศษๆมาด้วยเหรอ ไม่เห็นมีเลย เศษฝุ่นผงแถวนี้จะใช่รึเปล่านะเนี่ย)

-เอื้อมไม่ถึง ป้าง
ที่ใครๆว่าจันทร์อยู่สูง สูงขึ้นไปไกลจนลับตา ยังส่องแสงลงได้
เธอเป็นคนอยู่บนที่สูง สูงซะจนมีคนท้อใจ จนต้องร้องไห้ ไกลเหลือเกิน เอื้อมไปก็ไม่ถึง
เพียงในความคิดคำนึง คงเป็นที่ซึ่งได้มีเธอ
(เธออยู่สูงเกินไปหรือเราอยู่ต่ำเกินไปกันแน่ หรือไม่เกี่ยวอะไรกันสักหน่อย)

-อยากให้ช่วงเวลาเหล่านี้อยู่กับเราไปนานๆได้ไหม Playground
ขอให้ช่วงเวลาดีๆอยู่กับเราไปอย่างนี้ เป็นความทรงจำที่จะไม่ลบไปจากใจ
อยากขอให้เธออยู่นานๆได้มั้ย เพราะช่วงเวลานี้คือช่วงชีวิตที่ดีที่สุดของฉัน
(จริงๆนะ)

นั่งฟังเพลงบ้าบออะไรเนี่ย พอเถอะเนอะ สมองก็อ่อนล้า ร่างกายก็อ่อนแรง จิตใจก็อ่อนแอ ไม่มีห่าอะไรแข็งแรงซักอย่าง นี่จะเข้าปีใหม่แล้ว มันต้องมีความสุขสิ ใช่มั้ย?

Written by ljungdurst

ธันวาคม 29, 2007 ที่ 02:20

2 Responses

Subscribe to comments with RSS.

  1. ดูก็รู้
     
    ว่าเพ้อถึงใคร
     
    …..

    tean

    ธันวาคม 29, 2007 at 05:13

  2. ต้องกลับไปนั่งดู The Persuit of Happyness อีกรอบแล้วมั้งเนี่ยท่าทาง
     

    Piyapong

    ธันวาคม 29, 2007 at 08:03


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: