WE LIVE BECAUSE THERE'S LOVE

movie music magic football

ป้วยร์ต้า

with 33 comments


เธอดูดีในชุดสีเหลืองสดใส
เธออาจจะไม่ใช่ผู้หญิงที่สวยที่สุดในชีวิตคุณ
ไม่ใช่ผู้หญิงที่ทำให้ผู้ชายทุกคนลุ่มหลง
แต่ดวงตากลมโตเป็นประกายนั้น สะกดโลกของผมทั้งใบ
เขาถามผมว่า เธอมีดีอะไรนักหนา
ผมทิ้งความเงียบแทนคำตอบให้กับคำถามนั้น
แม้จะหลายต่อหลายหนที่ตัดพ้อกับตัวเองว่า เพราะเราไม่ดีพอเราจึงต้องเจ็บปวด
แต่ประสบการณ์ก็สอนผมว่า ดีหรือไม่ดี มันเป็นแค่คำปลอบใจคนขี้แพ้
แต่ผมก็เป็นคนขี้แพ้คนนึง
แม้ชัยชนะที่หอมหวานอาจจะยังติดตรึงในความทรงจำ
แต่ใครๆก็รู้ว่า ชีวิตเราพ่ายแพ้มากมายเพื่อจะลิ้มรสชัยชนะได้เพียงชั่วอึดใจ
ผมยังจำได้ถึงวันแรกที่ผมบอกรักเธอ
มันเป็นคืนที่เงียบเหงา โลกทั้งใบแทบไร้สรรพเสียงใด
ข่าวนักฟุตบอลดาวรุ่งชื่อดังคนหนึ่งเสียชีวิตคาสนามดังไปทั่วทุกสื่อ
นักเตะทีมชาติสเปน นามว่า อันโตนิโอ ป้วยร์ต้า
นักฟุตบอลหนุ่มจากทีมเซบีย่า อนาคตไกลจนหลายคนคาดหมายว่าจะก้าวขึ้นมาเขย่าโลกลูกหนัง
แต่โชคชะตาเล่นตลก ป้วยร์ต้า ล้มลงในเกมการแข่งขันในค่ำคืนนั้น และสิ้นใจในเวลาถัดมาไม่นาน
ชีวิตเด็กหนุ่มที่งดงามจบสิ้นลงท่ามกลางความตื่นตะลึงของคนทั้งวงการ
ชีวิตมันแค่นี้เองจริงๆ มันเปราะบางเกินกว่าเราจะรู้ตัว
วันนึงมันก็ดับสิ้นไปง่ายดาย
หากวันนั้นป้วยร์ต้าไม่ตาย วันนี้เค้าจะเป็นเช่นไร ไม่มีใครตอบได้
ค่ำคืนที่อ้างว้าง หัวสมองสับสน หัวใจว้าวุ่น
ผมตัดสินใจที่จะบอกรักเธอ
แม้จะรู้ว่าตัวเองไม่อาจจะรับความเจ็บปวดที่อาจจะตามมาได้ไหว
เช้าวันนั้น เธอใส่ชุดสีเหลืองตัวนั้น ชุดที่เธอดูดีเสมอในสายตาผม
หลังป้วยร์ต้าสิ้นลมหายใจ ผมได้แต่ภาวนาว่า มิตรภาพดีๆที่เราเคยมีจะไม่จบสิ้นลงไปด้วย
แต่ผมก็ได้แค่ภาวนา…
หลายวันผ่านไป กลายเป็นเดือน กลายเป็นปี
ผมไม่เคยเห็นความทรงจำระหว่างเราตกหล่นหลงเหลืออยู่บ้างเลย
ทุกครั้งที่เราใกล้ ผมเห็นได้ชัดว่าเราอยู่บนโลกคนละใบ
โลกใบที่หันหลังให้กัน
แม้ความทรงจำจะตายจากไป
แต่วันนั้น ข้อความเหล่านั้น ความรู้สึกเหล่านั้น นักฟุตบอลหนุ่มอาภัพคนนั้น
คือสิ่งที่ผมจะจำตลอดไปจนลมหายใจสุดท้าย…

Written by ljungdurst

กุมภาพันธ์ 2, 2009 ที่ 08:01

33 Responses

Subscribe to comments with RSS.

  1. เดี๋ยวกลับมาอ่านอีกทีนะโจ้

    Le temps

    กุมภาพันธ์ 2, 2009 at 08:13

  2. เลี้ยงเหล้าให้มั้ยครับไม่ใช่สิอิจฉาป้วยร์ต้ามั้ยครับ

    Borvorn

    กุมภาพันธ์ 2, 2009 at 08:58

  3. T_T

    Vanilla

    กุมภาพันธ์ 2, 2009 at 09:15

  4. เพราะป้วยต้าร์เฮียโจ้ถึงมีวันนี้ได้…

    Puii

    กุมภาพันธ์ 2, 2009 at 13:57

  5. จะบอกอย่างไรดี – entry นี้งามมากครับ ลงตัว ทั้งภาษา ทั้งลำดับต่างๆ มันเป็นความเศร้าที่งดงามสุดๆ จากใจจริงครับ

    hud

    กุมภาพันธ์ 2, 2009 at 14:03

  6. เป็นหนึ่งใน entry ที่ผมรู้สึกชอบแม้ครั้งแรกที่อ่านจบครับ

    hud

    กุมภาพันธ์ 2, 2009 at 14:05

  7. อย่างน้อยก็ได้บอกไปแล้ว…Antonio Puerta …Rest in Peace

    OLD MEN

    กุมภาพันธ์ 2, 2009 at 14:08

  8. พักนี้เขียนอะไรเจ๋งขึ้นเยอะเลยนะ..ต้องขอบคุณประสบการณ์..

    Le temps

    กุมภาพันธ์ 2, 2009 at 14:38

  9. ตอนแรกเข้าใจว่าโจ้จะเล่าประวัติ อันโตนิโอ ปวยเอต้าร์ แต่มันก็เข้ากันดีนะ

    กานดา

    กุมภาพันธ์ 2, 2009 at 15:10

  10. โฮ…So Saddd…T___Tจุกถึงลิ้นปี่ ทุกอย่างมันดูประดังเข้ามาหมดเลยเนอะ ยังงัยก็คงลืมยากเค้าถึงบอกว่าชีวิตมันไม่เที่ยง มีอะไรที่อยากทำก็ให้รีบๆ ทำเข้าเน้อ มีแรงทำก็ทำไปเหอะ

    Reeja

    กุมภาพันธ์ 2, 2009 at 15:51

  11. ใบที่หันหลังให้กัน..โซแซด

    Strange Loop

    กุมภาพันธ์ 2, 2009 at 16:03

  12. Borvornตอบ..ไม่อิจฉาครับ ผมเลือกทางของผม โดยมีป้วยร์ต้าเป็นแรงบันดาลใจ แม้ลึกๆแล้วผมจะเชื่อมากว่า มนุษย์เราไม่เคยมีทางเลือกจริงๆ★ปุ๋ย ปุ๋ย★ตอบ..มันคงยังไม่สายเนาะ ถ้าเราจะเลิกขี้ขลาดhudkung -ตอบ..เป็นเอนทรี่ที่ออกมาจากใจจริงๆครับ แม้เธอคนนั้นอาจจะไม่ได้อ่านมัน ไม่แม้แต่จะสนใจว่ามีผมอยู่ตรงนี้ แต่ผมก็ยังจะเขียนมันเพื่อเธอOLD MENตอบ..ป้วยร์ต้าคงยิ้มเยาะจากบนสวรรค์ว่า มีผู้ชายโง่ๆคนนึงยอมเอาทุกอย่างเข้าเสี่ยงกับสิ่งที่รู้ทั้งรู้ว่าจะเจ็บปวดle temps qui resteตอบ..ผมเชื่อเสมอว่า งานเขียนที่ดี ต้องใช้หัวใจเข้าแลกเสมอ ยิ่งปวดร้าวแค่ไหน ก็ยิ่งดี(แม้มันจะไม่ใช่งานเขียนที่ดีเลิศอะไรนัก ผมขอเรียกมันว่างานที่ดีชิ้นนึงแล้วกันนะครับ)กานดา หน้ามึนตอบ..กลายเป็นประวัติที่น่าหดหู่ของผมไปซะแทนReejaตอบ..ตอนนี้รู้แล้วครับว่าอยากทำอะไร ปัญหาคือ มันอาจจะสายไปแล้วStrange Loop Pooตอบ..มีทางไหนมั้ยที่จะทำให้โลกทั้งใบหมุนกลับมาเจอกัน จักรวาลยิ่งใหญ่ แต่ก็ไม่กว้างเกินกว่าที่เราจะโคจรมาพบกันอีกครั้ง ใช่มั้ย?

    Piyapong

    กุมภาพันธ์ 2, 2009 at 22:43

  13. บางทีการที่เราได้บอกรักใครซักคนออกไปก้ถือได้ว่าสิ้นสุดภาระกิจแล้วพร้อมๆกับจุดจบของความสัมพันธ์แบบเก่า คนแบบนี้นับว่าซาดิสซ์อยู่สักหน่อยตรงที่เดินเข้าไปหาความเจบปวด

    Odalisque

    กุมภาพันธ์ 3, 2009 at 06:04

  14. " ทุกครั้งที่เราใกล้ ผมเห็นได้ชัดว่าเราอยู่บนโลกคนละใบ โลกใบที่หันหลังให้กัน "อยากจะร้องไห้ …………..

    Ong..

    กุมภาพันธ์ 3, 2009 at 09:07

  15. Odalisqueตอบ..มาโซคิสม์ ชอบโดนทำร้าย โดยเฉพาะทำร้ายตัวเอง T..TOng.. Busabaตอบ..ผมไม่ได้แค่อยากครับตอนที่เขียน ผมร้องจริงๆ…

    Piyapong

    กุมภาพันธ์ 3, 2009 at 09:12

  16. ว้าวๆ ชอบวิธีการผูกเรื่องค่า

    melon

    กุมภาพันธ์ 3, 2009 at 13:12

  17. ครับผม

    Piyapong

    กุมภาพันธ์ 3, 2009 at 14:54

  18. เรื่องนักบอล…นึกว่าเรื่องรัก

    ทราย ณ

    กุมภาพันธ์ 3, 2009 at 16:41

  19. เรื่องนักบอล กับคนโง่ๆคนนึง

    Piyapong

    กุมภาพันธ์ 3, 2009 at 18:27

  20. ทำไมถึงไม่เข้าไปแหล่มเลยล่ะ

    Kengio

    กุมภาพันธ์ 4, 2009 at 02:52

  21. GG

    Piyapong

    กุมภาพันธ์ 4, 2009 at 03:02

  22. โลกใบที่หันหลังให้กัน…ก็โลกกลมมันกลมนี่น่า คงมีสักวันที่โลกหมุนกลับมาจุดเดิมอีกครั้ง…เพียงแต่..มันอาจเปลี่ยนไปแล้ว

    Panisara

    กุมภาพันธ์ 4, 2009 at 04:21

  23. หมุนโลกใบที่หันหลังให้กันนั้นยากจัง..แต่อย่างน้อยเราก็หันโลกเราให้เขาไว้ …เวลา…ความอดทน..น้ำหยดยังเซาะหินได้…วันหนึ่งโลกอีกใบอาจจะเหลียวมา..

    Strange Loop

    กุมภาพันธ์ 4, 2009 at 04:43

  24. เป็นการบรรจบกันของเหตุการณ์สองเหตุการณ์ที่ดูเหมือนไม่ได้เกี่ยวของกัน แต่กลับส่งผลต่อกันอย่างลึกซึ้งทั้งยังนำมาซึ่งผลที่ตามมาจนทำให้แยกไม่ออกว่า สาเหตุที่แท้จริงนั้นคืออะไรอ่า…คิดไปคิดมา ก็นึกถึง butterfly effect แฮะ

    Netiwut

    กุมภาพันธ์ 4, 2009 at 06:41

  25. Panis s.ตอบ..อาจจะ หรืออาจจะไม่Strange Loop Pooตอบ..วันนึงสินะครับ แต่วันไหนก็ไม่รู้Netiwut Prayongyamตอบ..มันยุ่งเหยิงซับซ้อนนิดหน่อยจริงๆแหละครับ

    Piyapong

    กุมภาพันธ์ 4, 2009 at 10:17

  26. เราก้อชอบคิดว่าตัวเองไม่ดีพอจริงๆแล้วเพราะเรากลัวจะเจอกับความเจ็บปวดมากกว่า

    Kwang

    กุมภาพันธ์ 4, 2009 at 12:44

  27. เพราะเธอ… ต่อให้บอกกับเธอยังไงในใจเธอไม่ต้องรู้ ต่อให้ไม่มีทางจะทำอะไรได้กว่าแค่เฝ้าดู ..แวะเอากำลังใจมาฝาก

    134340

    กุมภาพันธ์ 4, 2009 at 13:47

  28. Kwangตอบ..ใครๆก็กลัวมั้งครับ134340 …ตอบ..ขอบคุณครับ

    Piyapong

    กุมภาพันธ์ 4, 2009 at 15:30

  29. -.-มันพูดยากนะ..

    Invisible

    กุมภาพันธ์ 4, 2009 at 18:14

  30. แน่นอนที่สุดเลยครับคำที่ง่ายที่สุด ยังกลายเป็นคำที่ยากที่สุดได้

    Piyapong

    กุมภาพันธ์ 4, 2009 at 18:31

  31. เคยกลับมาอ่านอีกหรือเปล่า ?

    tean

    มีนาคม 23, 2009 at 11:41

  32. เคยบ่อย

    Piyapong

    มีนาคม 23, 2009 at 12:30

  33. too sad

    e m i n y

    ธันวาคม 15, 2011 at 23:54


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: