WE LIVE BECAUSE THERE'S LOVE

movie music magic football

Broken Heart Syndrome

with 44 comments


  ..เป็นเพราะความรักความผูกพันที่ยังดำรงอยู่นี้เอง
ที่สร้างทุกข์สาหัสให้กับเรา
  เรามักโหยกระหายหาเขา
  เราอาจผวาตื่นขึ้นกลางดึก
และได้แต่เฝ้าถามตัวเองว่าชีวิตอันว่างเปล่านี้จะนำเราไปยังที่แห่งใดกันหรือ
  บางครั้งเราอาจไม่อยากมีชีวิตอยู่
เพราะความรู้สึกนั้นรวดร้าวเสียจนต้องทุบหน้าอกเพื่อดูว่าหัวใจยังวางอยู่ในที่ที่มันเคยอยู่ไหม..
 
*เรื่องจาก รื่นรมย์ในโลกหนกขู / โตมร ศุขปรีชา
ภาพจาก flickr.com

Written by ljungdurst

พฤษภาคม 5, 2009 ที่ 18:33

44 Responses

Subscribe to comments with RSS.

  1. จะยิ่งทุกข์มากขึ้นเมื่อรู้ว่ามันหายไปแล้ว …

    Pomme

    พฤษภาคม 5, 2009 at 19:05

  2. บางทีคล้ายหาหัวใจไม่พบแล้ว..เต้นแผ่วเหลือเกิน.

    Strange Loop

    พฤษภาคม 6, 2009 at 01:00

  3. จริงมันเหมือนไร้ความรู้สึกใดๆ

    Invisible

    พฤษภาคม 6, 2009 at 01:08

  4. อยู่

    Puii

    พฤษภาคม 6, 2009 at 01:19

  5. วิธี ที่ดีที่สุด คืออย่าอั้นไว้ ร้องไห้มันออกมา เสียใจ บ้าบอ ให้มากที่สุด ห้ามดูรูปเก่า ห้ามฟังเพลงเก่า ห้ามโทรหา ใช้เวลา 3 วัน ถ้าคุณผ่านอาการสาหัสมาได้ วันที่ 4 คุณจะอยู่ในระยะ ปลอดภัย.. (จากผู้มีประสบการณ์ตรง)

    ATISA

    พฤษภาคม 6, 2009 at 01:57

  6. เจ็บแต่ยังหายใจ

    Especially for you

    พฤษภาคม 6, 2009 at 02:52

  7. รู้สึกว่าความเศร้า เข้ามาจับจองเจ้าของสเปซอีกแล้ว

    hud

    พฤษภาคม 6, 2009 at 05:14

  8. เราได้อะไรหลายอย่างจากความรักแต่สิ่งที่จะเก็บไว้ให้มันคงอยู่กับเราเราต้องเลือกเอง

    Le temps

    พฤษภาคม 6, 2009 at 11:43

  9. จะทุบอีกเมื่อไหร่บอกด้วยจะมาช่วยทุบกิกิ

    Petite

    พฤษภาคม 6, 2009 at 12:33

  10. ทุกคืนหลับยังไม่ลง เฝ้าแต่คิดถึงเธอเสมอไม่มีสิทธิ์ได้พบเจอ จบไปแล้วต้องยอมเข้าใจเหมือนทุกสิ่งถูกสร้างมา จบด้วยการจากลา เหมือนโชคชะตากำหนดไว้(เมื่อไม่มีเธอ (ในวันที่ฟ้าสีเทา)

    Especially for you

    พฤษภาคม 6, 2009 at 13:32

  11. ใจเราไปอยู่ที่ไหนก็ไม่รู้เหลือก็แต่ร่างกายไร้ความรู้สึก

    ริกะ

    พฤษภาคม 6, 2009 at 13:41

  12. V.V ผวากลางดึกทุกคืน มันเศร้าเมื่อหันมองข้างๆมีแค่หมอนข้าง ความมืด และตัวเรา และเขาอยู่ไหน หลับอยู่ใช่มั้ย คนเดียวหรือกับใคร

    JUST WAIT..

    พฤษภาคม 6, 2009 at 21:04

  13. คนขี้เหงามักต้องอยู่คนเดียวจึงต้องให้หลุดจากห้องมืดมิดเพื่อเปิดตาให้เห็นสิ่งที่เป็นจริงจิตที่กังวลจะได้หายผวาคลอดไป

    EDDY MEKING

    พฤษภาคม 7, 2009 at 01:35

  14. ไม่เคยอ่านเรื่องนี้

    tean

    พฤษภาคม 7, 2009 at 05:39

  15. Pomme Ballentineตอบ..ถ้ามันไม่อยู่ เราคงไม่อยากอยู่ด้วยเหมือนกันครับStrange Loop Pooตอบ..แต่ก็ยังเต้นอยู่ แม้เหมือนจะไม่อยากเต้นแล้วก็ตามInvisible Realตอบ..อาจเรียกว่าเจ็บจนด้านชากระมังPuii Drama Queen★ตอบ..มันจะอยู่ตรงนั้นตลอดไปล่ะครับ แต่อยู่ในสภาพไหน เราต้องลุ้นดูอีกทีhud thu-kaตอบ..^^le temps qui resteตอบ..เลือกยากรึเปล่าก็อีกเรื่องสินะจุ๋ม134340 .ตอบ..เอาค้อนมาด้วยร่มคันเดียว ลุ่มแม่น้ำโขงตอบ..ฟ้าคงเทาแทบทุกวันI’m Yoursตอบ..แหม่ๆ คนอินเลิฟมาพูดอะไรแบบนั้นJUST WAIT.. IN WAITตอบ..มีแต่เราที่เฝ้าถาม ส่วนเค้าก็แค่ยักไหล่ไม่แคร์ มันมักเป็นอย่างนั้นเสมอเลยนะครับEDDY MEKINGตอบ..อยู่กับคนอื่นก็ใช่จะหายเหงา อยู่คนเดียวก็เหงา โรคนี้รักษาไม่หายtean tiraตอบ..สำนวนเขียนของโตมร ตัวเองไม่น่าจะชอบมั้ง

    Piyapong

    พฤษภาคม 7, 2009 at 14:48

  16. หัวใจถูกปลุกด้วยความเจ็บปวดคนดี ..ไยเจ้าไม่ปล่อยให้ข้าพัก

    「POP」

    พฤษภาคม 7, 2009 at 16:43

  17. ไม่มี…ก็โหยหาพอมี….ก็ไม่เห็นค่ามนุษย์ ….. สัตว์ที่ไม่รู้จักพอ

    Miss Sally

    พฤษภาคม 8, 2009 at 11:43

  18. เราเจ็ปวดเพราะ รัก มัน ยัง คง อยู่ ใช่ ว่า มัน จาก ไป

    punchi

    พฤษภาคม 8, 2009 at 12:44

  19. ตอนนี้ เราค้นพบว่า การที่เราไม่อ่านคอมเมนท์ของใครเลย มันโคตรจะอ่านเอนทรี่แล้วมีความสุข ^^

    Miss Sally

    พฤษภาคม 8, 2009 at 13:09

  20. พี่โจ้เศร้าอีกแล้ว

    melon

    พฤษภาคม 9, 2009 at 05:17

  21. 「POP」 ♫ตอบ..ความรักให้ความหวังแก่หัวใจที่ตายแล้ว และยังสามารถฆ่าหัวใจที่เปี่ยมด้วยความหวังให้แตกดับได้อีกด้วยMiss Sally B.ตอบ..1.รู้จักพอโลกคงไม่เร้าใจขนาดนี้ 2.พี่ก็ทำแบบนั้นบ่อยๆ ยกเว้นบางเอนทรี่ที่คอมเมนต์กันมันส์มากmelon maniaตอบ..ไม่เชิงจ้า

    Piyapong

    พฤษภาคม 9, 2009 at 13:24

  22. แล้วเวลาก็เลยผ่านไป

    Vanilla

    พฤษภาคม 10, 2009 at 02:28

  23. ทิ้งไว้แต่ภาพทรงจำและคราบน้ำตา

    Piyapong

    พฤษภาคม 10, 2009 at 06:09

  24. ความทุกข์ ความสุข ความเจ็บปวด ..ไม่มีอะไรที่ล้วนอยู่กับเราได้ตลอดเวลาเลย

    sampaquita

    พฤษภาคม 10, 2009 at 11:41

  25. ตัวจนของเราเองก็ไม่อยู่กับเราตลอดเวลาเหมือนกัน

    Piyapong

    พฤษภาคม 10, 2009 at 16:28

  26. …บางเรื่องราวทำให้รู้สึกจุก จนพูดไม่ออก แต่รู้สึกมาก….

    เมฆน้อย

    พฤษภาคม 11, 2009 at 09:48

  27. เราคิดกันมากขึ้น แต่รู้สึกน้อยลงใครสักคนเคยว่าไว้

    Piyapong

    พฤษภาคม 11, 2009 at 12:39

  28. ใช่ยังไงก็ต้องเลือกมนุษย์เราไม่มีสมองพอที่จะจดจำได้ทุกเรื่องหรอกบางเรื่อง ร่างกายมีกระบวนการที่จะทำให้มันลืมด้วย น่ามหัศจรรย์มากแต่สุดท้ายเราก็ต้องเลือกล่ะ ว่าจะเก็บสิ่งไหนเอาไว้บ้างถึงแม้จะยากก็ต้องทำเพื่อตัวเอง และเพื่อรักษาอะไรบางอย่างไว้(ดูจริงจังเลยทีเดียว ^^, )

    Le temps

    พฤษภาคม 11, 2009 at 12:49

  29. จริงจังจริงๆด้วยแต่ก็เห็นด้วยอย่างจริงจัง

    Piyapong

    พฤษภาคม 11, 2009 at 13:25

  30. ในบางมุมของความรู้สึกอย่างน้อยเราก็ยังยิ้มได้

    Especially for you

    พฤษภาคม 11, 2009 at 13:30

  31. และในอีกหลายมุมเราก็มีน้ำตา

    Piyapong

    พฤษภาคม 11, 2009 at 14:00

  32. เป็นโรคที่เกิดขึ้นกับทุกคน..

    Invisible

    พฤษภาคม 11, 2009 at 14:00

  33. ผมว่าบางคนก็ไม่เป็นโรคนี้

    Piyapong

    พฤษภาคม 11, 2009 at 14:02

  34. มันกลายเป็นโรคไปแล้วเหรอ อีกหน่อยคงต้องจับฉีดไวรัสแล้วมั้ง

    Miss Sally

    พฤษภาคม 11, 2009 at 14:30

  35. พออายุเริ่มมาก…อาการแบบนี้เริ่มจากไปจนบางครั้งสงสัย ว่าหัวใจอาจจะไม่ได้อยู่ในตัวเราแล้ว…

    ต้นไม้ใต้จักรวาล

    พฤษภาคม 11, 2009 at 14:37

  36. Miss Sally B.ตอบ..วัคซีนไม่ใช่หรอต้นไม้ใต้จักรวาล …ตอบ..ใครเอาหัวใจไป หรือเรานั่นแหละที่ลืมมันทิ้งไว้เอง

    Piyapong

    พฤษภาคม 11, 2009 at 15:47

  37. 5555โดน…..นั้นสิ…เค้าว่า…หาหัวใจให้เจอก็เป็นสุข คงจะจิง

    ต้นไม้ใต้จักรวาล

    พฤษภาคม 11, 2009 at 16:03

  38. เจอยังครับ วัยวุฒิขนาดนี้แล้ว อิอิ

    Piyapong

    พฤษภาคม 11, 2009 at 17:43

  39. ยังหรอกโจ้ พี่ยังหาอยู่เลย ..อ้าว..ถามต้นหรอกรึ

    Strange Loop

    พฤษภาคม 11, 2009 at 19:08

  40. ฮั่นแน่ แอบมารับมุกแถวนี้ด้วย แก่ไม่แก่มันอยู่ที่ใจครับเด้อ

    Piyapong

    พฤษภาคม 11, 2009 at 20:53

  41. ที่ใดมีรัก ที่นั่นมีความสุขเสมอ ส่วนเรื่องอื่น ๆ ชั่งมัน (ขอ 2 กิโล)

    Autit

    พฤษภาคม 12, 2009 at 02:59

  42. ไม่ใช่หัวมันนะ มี 2 กิโลด้วย ~..~

    Piyapong

    พฤษภาคม 12, 2009 at 11:06

  43. อ่านกี่ทีมันก็เหงาในหัวใจ แต่ยังอยู่ไหว

    Especially for you

    พฤษภาคม 21, 2009 at 15:32

  44. ไหวครับ สู้ๆ

    Piyapong

    พฤษภาคม 21, 2009 at 16:09


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: