WE LIVE BECAUSE THERE'S LOVE

movie music magic football

วีรบุรุษเดียวดาย

with 31 comments


   ผมสอนหนังสือมา 20 ปี เพิ่งจะมีคนเชิญผมมาบรรยายเรื่องจิตวิญญาณธรรมศาสตร์เป็นครั้งแรกในชีวิตเลยนะเนี่ย

   นี่เป็นการบรรยายครั้งแรกที่มีคนปรบมือให้ตอนเดินขึ้นเวที”

   ผมเป็นคนชอบอยู่เงียบๆคนเดียว แต่ไม่รู้ไปทำกรรมเวรอะไรไว้ถึงมีอาชีพต้องเดินทางไปพูดที่โน่นที่นี่ทั้งวัน”

   หลายประโยคที่ผ่านออกจากปากบุคคลที่ทรงพลังที่สุดคนนึงในหน้าประวัติศาสตร์ชาติไทยดังก้องไปทั่วห้องบรรยาย TCC Land ของคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์และการผังเมือง มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ คำพูดจา ท่าทาง น้ำเสียง บ่งบอกถึงความเป็นขบถเต็มตัวของชายคนนี้ ชายผู้ไม่รังแกใคร แต่ไม่ยอมให้ใครมารังแก ชายผู้เชื่อมั่นในจิตวิญญาณของความเป็นมนุษย์ ชายผู้ครั้งหนึ่งเคยลุกขึ้นจับปืนเพื่อประชาชนตาดำๆ ชายผู้เชื่อมั่นในอำนาจประชาชน ชายผู้เชื่อมั่นในจิตวิญญาณธรรมศาสตร์

   ชายผู้นั้นในวันนี้คือลุงแก่ๆอ้วนลงพุงท่าทางภูมิฐาน

   ชายผู้นั้นชื่อ ดร.เสกสรรค์ ประเสริฐกุล

   หากโลกนี้แบ่งความเชื่อของมนุษย์เป็น 2 ประเภทใหญ่ๆคือ เชื่อว่าเราเป็นปัจเจกบุคคลดำรงอยู่อย่างเป็นเอกเทศ หรือ เชื่อว่าเราเป็นส่วนหนึ่งของสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่าตัวเรา

   คงไม่ต้องถามว่าชายผู้เคยลุกขึ้นเพื่อต่อสู้อำนาจอันไม่ยุติธรรมนั้นจะเลือกเชื่อความเชื่อไหน

   ที่ที่เราอยู่ เก้าอี้ที่เรานั่ง ข้าวที่เรากิน หรือแม้แต่คีย์บอร์ดโง่ๆที่ผมนั่งพิมพ์ก๊อกๆแก๊กๆอยู่นี่ ทุกอย่างที่ผ่านเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตเรา มันคือหยาดเหงื่อแรงงานของผู้คนมากมาย มันคือสายลมแสงแดดที่สาดส่องลงมาบนโลก มันคือหลายสิ่งหลายอย่างที่โยงใยกัน วันนึงเราจะตายจากโลกนี้ไป และสูญสลายมลายเลือนไปจากความทรงจำของผู้คน

   มันคือชีวิตที่ไม่หยิบยกตนเองเป็นตัวตั้ง และคอยหาสิ่งมาเติมเต็มความเป็นเรา

   มันคือจิตวิญญาณของความเป็นมนุษย์ที่วันนึงจะทอดร่างคืนกายหยาบสู่พระแม่ธรณี

   หากแต่ทุนนิยมเลือกที่จะทำลายวิตวิญญาณดังกล่าวให้แตกหักเป็นเสี่ยงๆ

   ทุนนิยมบอกเราว่าเราคือปัจเจกบุคคล เป็นเอกเทศ ไม่ขึ้นกับใคร

   เราเป็นดั่งเทหวัตถุล่องลอยกลางห้วงสุญญากาศ

   เราต้องหยิบจับสิ่งต่างๆมาเติมเต็มให้วัตถุชิ้นนี้เต็ม เราต้องใส่เสื้อผ้าแบบนี้เพื่อบอกว่าเราเป็นคนยังไง เราต้องใช้มือถือยี่ห้อนี้เพื่อบอกถึงรสนิยมเลิศหรู เราต้องตั้งเสียงริงโทนแบบนี้เพื่อสื่อสารกับวัตถุชิ้นอื่นว่าตัวตนของเราเป็นเช่นไร

   ยิ่งเสพ ยิ่งทำลายจิตวิญญาณเชื่อมโยงกับทั้งจักรวาลได้มากเท่าไหร่ ยิ่งพาตัวเองไปสู่ความเปล่าดายในที่สุด

   แล้วมหาวิทยาลัยที่ถูกมองว่าเป็นสนามเด็กเล่นของลูกชนชั้นกลางนั้น เลือกวางตัวเองอยู่ในแง่มุมไหนกันแน่

   นักศึกษาที่ดาหน้ากันเดินเข้าสู่จักรกลทุนนิยมที่ห้อตะบึงไปสู่อนาคตแสนมืดมนเคยตั้งคำถามถึงการมีอยู่และดำรงอยู่ของตนเอง ของผู้คน ของสังคม ของสิ่งละอันพันละน้อยรายรอบตัวบ้างหรือไม่

   ขณะที่คำถามเสียดแทงหัวใจดังกล่าวกำลังดังก้องอยู่ในห้วงคิดของผมตลอดเวลากว่า 2 ชั่วโมงระหว่างที่ ดร.เสกสรรค์ ทำหน้าที่อยู่บนเวทีนั้น เสียงริงโทนอันเป็นหนึ่งในอุปกรณ์แสดงความเป็นปัจเจกบุคคลก็ดังระงมไปทั่วทั้งห้องบรรยาย TCC Land ข้างหน้าผมบ้าง ข้างหลังบ้าง ข้างๆบ้าง ดังมิได้หยุดหย่อนตลอด 2 ชั่วโมงอันแสนสั้น

   ..เหล่าบุตรธิดาแห่งดวงดาว

   เธอกินจากหลายผืนนา

   เธอดื่มจากหลายธารา

   เธออาศัยผู้คนเพื่อให้ตนอยู่รอด..

   ก่อนจบการบรรยายครั้งนี้ ดร.เสกสรรค์พูดถึงครอบครัวของตนเองในอดีตและปัจจุบัน (ซึ่งปกติอาจารย์ไม่ค่อยเปิดเผยให้ใครทราบ) ลูกชายสองคนที่แทบไม่ได้พบหน้ากัน นอกจากจะโทรถามว่าว่างบ้างมั้ย พ่ออยากพบหน้า อดีตภรรยาซึ่งหย่าร้างกันไปเมื่อ 8 ปีที่แล้ว

   แม่ที่จากไปในช่วงที่แกหนีเข้าป่าในยุค 14 ตุลา พ่อที่เสียชีวิตไปขณะที่แกไปศึกษาต่อเมืองนอก

   น้ำเสียงของชายผู้มีเลือดขบถอัดแน่นเต็มไปด้วยความอ้างว้าง

   ไม่รู้เพราะอะไร แว่บนั้นผมคิดขึ้นในใจเงียบๆว่า

   วีรบุรุษมักเดียวดาย

   แต่ก็จะไม่มีวันตายไปจากความนึกคิดของสังคมตลอดกาล..

Written by ljungdurst

สิงหาคม 3, 2009 ที่ 14:55

31 Responses

Subscribe to comments with RSS.

  1. สมัยเด็ก ๆ ชอบเรื่องราวในสมัย 14 ตุลา และ 6 ตุลาร้องเพลง เล่นกีตาร์เพลงสมัยนั้นได้หลายเพลงชอบหนังสือที่ ดร.เสกสรรค์ และคุณจีระนันท์เขียนเมื่อปลายปีก่อนไปภูหินร่องกล้ามาค่ะ ยังไปเก็บภาพกระท่อมที่ท่านทั้งสองอยู่ที่ภูหินร่องกล้าบนหลังคากระท่อม มีดอกไม้ป่าสีสวยดอกเล็ก ๆ บาน 1 ดอก ซึ่งหลังอื่นไม่มี … วีรบุรุษมักเดียวดาย ฟังแล้ววังเวงจัง

    Ple

    สิงหาคม 3, 2009 at 15:54

  2. หนทางของชีวิตแปลกประหลาดเสมอ

    Vanilla

    สิงหาคม 3, 2009 at 16:47

  3. แค่ได้เห็นชื่อก็สัมผัสได้ถึงความยิ่งใหญ่ของวีรบุรุษคนนี้แล้วอ่ะ….คิดนะ ว่าเด็กรุ่นใหม่ที่ใหม่กว่าเรา เค้าจะเข้าใจการต่อสู้เพื่อประชาธิปไตยเยี่ยงนั้นอยู่ไหมขนาดเรา (เค้าคนเดียวก็ได้) ยังลางๆ เลือนๆ ไปเลย

    Puii

    สิงหาคม 3, 2009 at 17:57

  4. งานเขียนหลังๆอิงเรื่องปรัชญาและธรรมะมากขึ้นเรื่องที่อ่านหลังสุดก็นานแล้ว วิหารว่างเปล่า อะไรทำนองนั้นเป็นคนที่ไม่ถูกครอบด้วยระบบ จึงเดียวดาย (ในมุมมองคนอื่น)

    Strange Loop

    สิงหาคม 4, 2009 at 02:45

  5. มันคือชีวิตที่ไม่หยิบยกตนเองเป็นตัวตั้ง และคอยหาสิ่งมาเติมเต็มความเป็นเรา มันคือจิตวิญญาณของความเป็นมนุษย์ที่วันนึงจะทอดร่างคืนกายหยาบสู่พระแม่ธรณี หากแต่ทุนนิยมเลือกที่จะทำลายวิตวิญญาณดังกล่าวให้แตกหักเป็นเสี่ยงๆ ทุนนิยมบอกเราว่าเราคือปัจเจกบุคคล เป็นเอกเทศ ไม่ขึ้นกับใคร เราเป็นดั่งเทหวัตถุล่องลอยกลางห้วงสุญญากาศชอบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ

    ATISA

    สิงหาคม 4, 2009 at 03:05

  6. เมื่อคุณดีจนโดดเด่น ความเดียวดายจะอยู่ข้างกายคุณ แต่ วีรบุรุษผู้เดียวดาย ก็จะไม่มีวันตายไปจากความนึกคิดของสังคมตลอดกาล..

    ATISA

    สิงหาคม 4, 2009 at 03:08

  7. อืม..จริงบางคนไม่ได้เป็นวีรบุรุษก็เดียวดายชีวิตคนเราน้อยนักที่จะสมบูรณ์ทุกรูปแบบน้อเฮ้อ!!!

    ChitTey

    สิงหาคม 4, 2009 at 08:29

  8. ชอบเอนทรี่นี้จัง ^_^

    Panisara

    สิงหาคม 4, 2009 at 09:18

  9. วรรณสิงห์-ลูกชายคนเล็กของอาจารย์เสกสรรค์หล่อมากๆส่วนคนพี่-แทนไท-เขียนหนังสือสนุกชะมัดเออ…วันนี้นั่งดูรูปพี่ต้น อนุสรณ์ ติปยานนท์แล้วรู้สึกว่าเหมือนโจ้อ่ะ

    Petite

    สิงหาคม 4, 2009 at 13:51

  10. Plejaตอบ..ที่ชอบที่สุดคือเวลาคุณจีระนันท์แปลซับไตเติ้ลหนัง ขั้นเทพที่สุดในเมืองไทยVanilla Day Dreamตอบ..ประหลาดหรือเปล่าขึ้นอยู่กับมุมมองของคนตัดสินอีกทีPuii ★ตอบ..พี่คุยกับเพื่อนหลายคนยังไม่รู้จักอาจารย์เสกสรรค์กันเลย ไม่รู้เพราะโดนระบบทุนนิยมล้างสมองหรืออะไรกันแน่Strange Loop Pooตอบ..ในมุมมองของผม ผมก็ว่าแกเดียวดายมาก มันสื่อออกมาในตัวตนของแกชัดเจนเหลือเกินATISA ผู้เป็นที่หนึ่งตอบ..แต่สังคมนึงๆก็สามารถเปลี่ยนรูปแบบและชุดความคิดได้รวดเร็วจนวีรบุรุษในวันนี้อาจกลายเป็นซาตานในวันข้างหน้าได้ChitTey Machiparpuตอบ..เพราะไม่สมบูรณ์นี่แหละชีวิตถึงสวยงามp. panis .ตอบ..ขอบคุณครับ ^^134340 .ตอบ..ไม่เหมือนอะ เราหล่อกว่าเยอะ :-D

    Piyapong

    สิงหาคม 4, 2009 at 21:05

  11. แถวบ้านผม ตั้งแต่สมัยเดกเกิดมาก็ได้ยินชื่อคอมมิวนิสต์แล้วเป็นชื่อของหญ้าชนิดหนึ่งรู้สึกว่าจะใช้ประโยชน์อะไรไม่ค่อยได้ โตมาหน่อยค่อยรู้ความหมายอย่างอื่นผมเคยไปเยี่ยมชมค่ายคอมมิวนิสต์ที่ภูหินร่องกล้าเช่นกัน สัมผัสได้ถึงความครึมขลังของบรรยากาศสมัยนี้รูปแบบของการต่อสู้เปลี่ยนแปลงไป แต่วีรบุรุษยังคงโดดเดี่ยวตัวเองเพราะบาดแผลเจบปวด

    Odalisque

    สิงหาคม 5, 2009 at 03:07

  12. แปะไว้ก่อนนะโจ้ ไว้หายดาร์คกว่านี้เดี๋ยวมาอ่านใหม่

    Reeja

    สิงหาคม 5, 2009 at 06:05

  13. ไอ้ท่อน เหล่าบุตรธิดา…. นั่นใครพูด

    tean

    สิงหาคม 5, 2009 at 20:19

  14. Odalisque Sตอบ..รูปแบบการต่อสู้อาจจะเปลี่ยน แต่ศัตรูยังไม่เคยเปลี่ยนReejaตอบ..ใครทำพี่จาดาร์ค ฮึ่มๆๆๆtean tiraตอบ..จากหนังสือของแกเองล่ะ

    Piyapong

    สิงหาคม 5, 2009 at 20:35

  15. อ่านเเล้วกระทบใจดีเหมือนโดนแดกดันกลายๆ

    tean

    สิงหาคม 5, 2009 at 21:31

  16. ชอบ อาจารย์ต้น อนุสรณ์ ม๊ากกกกกคนอะไรทำให้ตัวหนังสือสามารถสั่นคลอนความรู้สึกจากส่วนลึกได้มากขนาดนี้ โอวววว

    tean

    สิงหาคม 5, 2009 at 21:34

  17. ชอบอาจารย์ต้นมากเหมือนกันเท่าที่เคยได้คุยกับเค้ารู้สึกได้จริงๆว่าเค้าเป็นคนดี

    Le temps

    สิงหาคม 6, 2009 at 03:19

  18. ปล.ส่วนอาจารย์เสกสรรค์ เราไม่มีคอมเม้นนะ

    Le temps

    สิงหาคม 6, 2009 at 03:19

  19. tean tiraตอบ..ไม่เคยอ่านของแกเลยซักเล่มLe temps ™ตอบ..จุ๋มพูดแบบนี้ยิ่งอยากรู้คอมเมนท์ของจุ๋มเลย

    Piyapong

    สิงหาคม 6, 2009 at 11:56

  20. อ่านเอนทรี่นี้จบ เมล่อนหยิบโทรศัพท์มาปิดเสียงริงโทนของตัวเองพร้อมกับฉุกคิดขึ้นได้ว่าหลายต่อหลายครั้งที่เรายัดเยียดความเป็นปัจเจกชนของตัวเองให้กับผู้อื่นอย่างขาดความเคารพในสิทธิชอบพี่โจ้เขียนเอนทรี่นี้ค่ะ รู้สึกขอบคุณด้วย

    melon

    สิงหาคม 6, 2009 at 12:24

  21. พี่ปิดเสียงมือถือแทบตลอดเวลาเลย ไม่ใช่เพราะเคารพสิทธิคนอื่นอะไรโอเวอร์ขนาดนั้น แต่เพราะพี่เองเป็นคนไม่ชอบเสียงมือถือมากๆ พี่เลยคิดว่าคนอื่นก็น่าจะรำคาญมันไม่ใช่น้อยเลยปิดไว้ดีกว่า

    Piyapong

    สิงหาคม 6, 2009 at 15:03

  22. เรื่องราวของ เสกสรรค์ ประเสริฐกุล ผมเคยได้ยินคนพูดถึงอยู่บ่อยครั้ง แต่ก็ยอมรับว่าไม่เคยอ่านงานเขียนของเขาเลยสักเล่ม ไม่รู้จะเอาอะไรมาอ้างนอกจากคำว่า "ผมยังไม่สนใจ"แต่ก็ใช่วาผมจะไม่อ่านงานของเขาเลย อ่านแน่ๆ แต่ยังไม่ใช่ตอนนี้ณ ตอนนี้ผมชอบอ่านงานเขียนของ แทนไท ประเสริฐกุล ลุกชายคนโตของ เสกสรรค์ ประเสริฐกุล ยอมรับและชื่นชมเลยว่า ผู้ชายคนนี้เขียนหนังสือได้โครตสนุกเลย ผมชอบมากกลับกัน งานของ วรรณสิงห์ ประเสริฐกุล น้องชาย และลูกชายคนที่ 2 ของ เสกสรรค์ และคุณจีรนันท์ พิชปรีชา ผมกลับไม่ชอบ ในสไตล์งานเขียนของเค้า ที่ดูแข็งกร้าว (ซึ่งจิงๆ สิงห์เป็นคนที่เก่งและเจ๋งเลยนะ ผมยอมรับ) 2 คนนี้เป็นสายเลือดของนักเคลื่อนไหวที่เก่งกาจและทั้งคู่เดินตามสิ่งที่พ่อแม่ของเค้าเคยทำในอดีตอาจจะไม่ยิ่งใหญ่เท่าแต่การขับเคลือ่นไหวทางสังคมผ่านสิ่งที่เค้าทั้งคู่ดำเนินการผ่านทางตัวอักษรแสดงให้เห็นถึงความ เจ๋ง ในตัวแม้อาจจะไม่ยิ่งใหญเท่าบุคคลในอดีตก็ตามแต่หากจะเรียกหาความวัยรุ่นที่เป็นเหมือนยุคสมัยก่นที่เราเรียกร้องประชาธิปไตยโดยพลังนักศึกษาจะทวงถามว่าทำไมสังคมและพฤติกรรมวัยรุ่นในตอนนี้ไม่เหมือนก่อนคำตอบไม่ยากหรอก ผมเองก็รู้และใครหลายคนก็รู้ข้องข้างจะไม่เกี่ยวกับเอนทรี่แต่ผมก็อ่านเอนทรี่ของโจ้นะ^.^

    กานดา

    สิงหาคม 7, 2009 at 06:05

  23. ระบบของสังคมหลังจากช่วง 6 ตุลา 19 ค่อยๆกัดเซาะความแข็งแรงของจิตวิญญาณเดิมเรื่อยๆแม้แต่คนที่เคยต่อสู้ดิ้นรน หนีเข้าป่าไปในยุคนั้นพอกับออกมาก็พบว่าตนไม่สามารถสู้รบปรบมือกับทุนนิยมได้ตลอดกาลหลายคนยอมแพ้ชีวิต กลายเป็นคนเหลวแหลกหลายคนเลือกทางที่น่าเจ็บปวดกว่า ด้วยยึกคติที่ว่า ต่อต้านไม่ได้ก็เข้าร่วมแม่งเลยสุดท้ายก็มาเป็นนายทุนขูดรีดชนชั้นกรรมาชีพที่ตัวเองเคยต่อสู้เพื่อพวกเขาซะเองเจ็บปวดนะ แต่โลกมันก็เป็นของมันแบบนี้ตลอดมา และคงจะเป็นตลอดไป

    Piyapong

    สิงหาคม 7, 2009 at 07:49

  24. ถูก!!!!

    กานดา

    สิงหาคม 7, 2009 at 09:55

  25. ไม่เกี่ยวกับเอนทรี่เท่าไหร่พอดีว่าเอนทรี่ของโจ้ทำให้นึกถึงเหตุการณ์นี้ขึ้นมาวันพุธที่แล้วตอนแปดโมงเช้า ขณะที่พี่เดินอยู่บนบีทีเอสอโศก .. เสียงเพลงชาติดังขึ้นเหล่าชาวไทยเลือดรักชาติทั้งหลายหยุดฝีเท้าอันรีบเร่งเพื่อยืนตรงเคารพธงชาติด้วยใบหน้าเซ็งจิต.. พี่ย้อนถามตัวเองว่าเราเคารพธงชาติ เราร้องเพลงชาติเพื่ออะไร .. หรือที่ทำไปเพียงเพราะมันเป็นหน้าที่ญี่ปุ่นไม่มีการเคารพธงชาติตอนเช้า หรือถ้าถามพี่กับชาวญี่ปุ่นอีกค่อนประเทศจะพูดเป็นเสียงเดียวกันว่าร้องเพลงชาติไม่ได้เพลงชาติญี่ปุ่นไม่เพราะเท่าเพลงชาติไทยหรอก คนญี่ปุ่นก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรมากมาย เด็กนักเรียนไม่ได้เข้าแถวเคารพธงชาติด้วยซ้ำหากแต่ทำไมประเทศเขาถึงถูกมองว่ามีความเป็นชาตินิยมสูง .. ในเมื่อเทียบกับประเทศไทยที่ร้องเพลงชาติกันทุกเช้าเย็นนี่พี่สังเกตสีหน้าผู้คนบนสถานีอโศกวันนั้น .. คิดว่าแทบจะไม่มีใครตั้งใจฟังเนื้อหาของเพลงชาติเลยมั้งทุกคนยืนขยับขาคล้ายกับอยากจะเร่งให้ถึงท่อนจบเร็ว ๆ เพื่อที่จะได้รีบไปแตะบัตรเข้าทำงานให้ทันวินาทีนั้นรู้สึกเศร้าอย่างบอกไม่ถูก .. คล้ายกับว่าเราหลงลืมอะไรกันไปคำว่าชาตินิยมของเราสะท้อนอยู่ในนิทานเรื่องแพนด้ากับช้างที่(คิดว่า)ดูกันทุกเช้าน่ะแหละ ในอัตราส่วน 5:1สมมติว่า .. ช่วงของรายการก่อนพักมีความยาว 12 นาทีเพื่อให้เราได้ชมความน่ารักของแพนด้าสิบนาที เราจะได้เห็นภาพข่าวช้างบาดเจ็บเพียงแค่ไม่เกินสองนาทีเท่านั้นพี่เข้าใจนะว่าแพนด้ามันน่ารักดี แต่จำเป็นจะต้องออกข่าวทุกเช้าด้วยเหรอฟะพี่อยู่กรุงเทพฯ ห้าวัน เห็นแต่ข่าวแพนด้าจนนึกว่ามันเป็นสัตว์ประจำชาติไปแล้วเฮ้อบ่นโจ้คงไม่เบื่อนะ

    「POP」

    สิงหาคม 8, 2009 at 16:28

  26. ในสายตาของผม เพลงสรรเสริญพระบารมี คือเพลงชาติที่แท้จริงยิ่งกว่าเพลงชาติจริงๆซะอีก

    Piyapong

    สิงหาคม 8, 2009 at 18:25

  27. พี่ก็แค่เชื่อว่าเราเป็นเพียงส่วนหนึ่งของสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่าตัวเรา ซึ่งนั่นก็คือธรรมชาติมนุษย์เป็นสัตว์ชนิดหนึ่งในธรรมชาติ ต้องมีวันสูญพันธุ์ไปเหมือนสัตว์อื่นๆ (อย่างตอนนี้โรคระบาดก็เริ่มรุมเร้าแล้ว) ก็แค่ไม่ต้องยึดติดอะไรมากใช้ชีวิตให้คุ้มค่าทำวันนี้ให้ดีที่สุด เพื่อที่ตายไปจะได้ไม่เสียดาย แค่นั้นแหละ

    Reeja

    สิงหาคม 9, 2009 at 08:53

  28. ทุนนิยมสอนให้เชื่อว่ามนุษย์เอาชนะธรรมชาติได้

    Piyapong

    สิงหาคม 9, 2009 at 14:59

  29. อ.เสกสรรค์เป็นไอดอลเรา อยากไปฟังเค้าพูดบ้าง มีไม่ชวน —

    ทราย ณ

    ตุลาคม 1, 2009 at 08:14

  30. เอ่อ.. ขนาดเด็กในคณะถาปัดยังรู้ล่วงหน้าวันเดียวเองการกระจายข่าวโคตรห่วยแตก

    Piyapong

    ตุลาคม 1, 2009 at 11:15

  31. เขียนได้ดีมากเลยค่ะ

    ตุ๊กตา

    พฤศจิกายน 21, 2012 at 10:54


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: