WE LIVE BECAUSE THERE'S LOVE

movie music magic football

ความทุกข์ในเทศกาลสิ้นปี

with 26 comments


หายหน้าไปพักเล็ก ๆ กับการอัพเอนทรี่ ไม่รู้เหมือนกันว่าโดนลืมเลือนไปหรือยัง (ขอติ๊ต่างว่ายังคิดถึงกันอยู่นะครับทุกคน ^^) ที่หาย ๆ ไปไม่ใช่เพราะจะหนีหายไปไหนหรอกครับ แต่เป็นเพราะเหตุผลหลัก ๆ สองข้อคือ

หนึ่ง แว่บไปเขียนคอลัมน์หนังกับคอลัมน์เพลงให้บก.จุ๋มแห่งเว็บ 365lovedays ใครพอมีเวลาก็แวะไปเยี่ยมชมกันได้เลยครับ เวบมีบทความจากหลายนักเขียนลงกันเต็มเลย (แต่รูปแบบเวบยังดูใช้งานไม่สะดวกไปนิด)

สอง เรื่องนี้สำคัญต่อชีวิตและต่อชื่อเอนทรี่มาก ๆ เลยครับ นั่นคือ ติดธุระต้องทำทีสิสนั่นเอง (พูดพลางน้ำตาไหล)

เท้าความเดิมซัก 2-3 วินาที ใครพอจำได้เมื่อไม่นานมานี้ ผมเคยอัพเอนทรี่เกี่ยวกับทีสิสที่กำลังง่วนอยู่ (ร่วมรำลึกกันได้ที่ http://ljungdurst.spaces.live.com/blog/cns!45D9425345E1DFA1!7483.entry)

คร่าวคือว่าผมสนใจจะพัฒนาพื้นที่สกายวอล์กระหว่างสถานีบีทีเอสสยามและเซนทรัลเวิลด์ให้กลายเป็นถนนคนเดิน หรือที่คุ้นเคยกันดีในชื่อ Walking Street

พอเวลาผ่านไป ยิ่งศึกษามากขึ้น คุยกับอาจารย์มากขึ้น สำรวจพื้นที่จริงมากขึ้น บวกกับประเด็นที่ถกเถียงกันในเอนทรี่ดังกล่าว ทำให้ผมและอาจารย์ที่ปรึกษาทีสิสเห็นพ้องต้องกันว่า พื้นที่สกายวอล์กช่วงสถานีสยามถึงเซนทรัลเวิลด์นั้น ไม่เหมาะในการพัฒนาเป็นถนนคนเดิน และเป็นที่ตกลงกันเรียบร้อยหลังสอบหัวข้อทีสิส* ว่าให้ผมเปลี่ยนพื้นที่ศึกษามาเป็นสกายวอล์กบริเวณหน้าห้างมาบุญครองเชื่อมต่อห้างสยามดิสคัฟเวอรี่แทน

(*การสอบหัวข้อ หมายถึง การพรีเซนท์ทีสิสต่อหน้าอาจารย์ที่ปรึกษา 3 ท่าน โดยมีเนื้อหาครอบคลุมถึงความสำคัญในการทำทีสิส วิธีการดำเนินการ และทฤษฎีที่จะใช้ในการวิเคราะห์เนื้อหา)

 

นี่คือภาพกิจกรรมที่เกิดขึ้นบนสกายวอล์กครับ ในภาพจะเห็นได้ว่ามีเด็กวัยรุ่นมาเต้นบีบอยกัน คนเดินผ่านไปผ่านมาก็หยุดดูด้วยความสนใจ ฝรั่งนี่ยืนดูกันจริงจังเลย ผมเข้าไปคุยดูก็ทราบว่า พวกเค้าเต้นกันมาเกือบ 10 ปีแล้วโดยไม่ต้องมีการนัดหมาย เหมือนที่นี่เป็นแลนด์มาร์คสำคัญของกลุ่มคนรักการเต้นแบบบีบอย ประมาณว่า ถ้าคุณจะเต้นบีบอยคุณต้องเคยผ่านสนามจริงที่นี่มาแล้ว แถมมาเต้นกันเกือบทุกวัน แดดร่มลมตกก็มาหัวหกก้นขวิดกันที่นี่ได้เลย มีวันนึงที่ผมไปเจอ เห็นเต้นกัน 20 กว่าคนได้ แทบจะเต็มลานบนสกายวอล์กนี่เลย แต่เท่าที่ผมสังเกตดู คนเดินผ่านก็ไม่ได้รู้สึกรำคาญอะไร ดีไม่ดีจะหยุดถ่ายรูปกันอีกด้วย

อันนี้เป็นผังคร่าว ๆ ของสกายวอล์กจากเวบไซท์ของบีทีเอส ซึ่งผังหรือภาษาสถาปนิกเรียกกันว่า แปลน (plan) อันนี้นั้น ผิดจากความเป็นจริงไปเล็กน้อย เพราะจริง ๆ แล้วทางออกที่ 4 จะอยู่ใกล้สถานีบีทีเอสมากกกว่าทางออกที่ 3 (นั่นคือจริงๆ exit 4 จะต้องเยื้องมาทางขวาของภาพมากกว่า exit 3) ส่วนคำว่า จุดที่1 และจุดที่2 ในภาพ เป็นจุดที่ผมมาร์คเอาไว้เพื่อใช้เป็นจุดในการนับปริมาณคนที่เดินบนสกายวอล์กครับ

เผื่อใครนึกภาพตามยังไม่ทันนะครับ กล่องสี่เหลี่ยมสีนำเงินใหญ่สุด ที่มีจุดสีเหลืองข้างใน อันนั้นคือตัวสถานีบีทีเอสสนามกีฬาแห่งชาติครับ ถัดมากลาง ๆ ภาพ ทางออกที่ 3 คือทางเดินเชื่อมไปยังหอศิลป์กรุงเทพฯ ส่วนทางออกที่ 4 คือทางเชื่อมไปยังห้างโตคิว (ตึกเดียวกับมาบุญครองนั่นล่ะครับ) และแน่นอนว่าซ้ายสุดของภาพคือทางไปยังห้างสยามดิสฯ นั่นเอง

ภาพนี้เป็นอีกกิจกรรมที่ผมได้เจอบนสกายวอล์กครับ เป็นการแสดงละครใบ้จากคณะคนหน้าขาว ซึ่งก็เป็นไปตามคาดครับ คนหยุดดูกันเต็มตามนิสัยไทยมุง ถ้าสังเกตดี ๆ จะเห็นคุณเจ้าหน้าที่ตำรวจมายืนดูอยู่ด้วย ในส่วนของการแสดงละครใบ้นี่ก็กินเวลาตั้งแต่บ่ายสามถึงหกโมงเย็นเลยครับ เรียกว่าคนเล่นเหงื่อหมดไปหลายถังทีเดียว

ส่วนภาพรองสุดท้ายนี้เป็นภาพงานจุดเทียนชัยถวายพระพรแด่ในหลวง เมื่อ 5 ธันวาคมที่ผ่านมานี่เองครับ คนแน่นสกายวอล์กมาก จนเค้าต้องจัดเจ้าหน้าที่ตำรวจมายืนเรียงกันเป็นแถว (ทางขวาของภาพ) เพื่อกั้นให้เหลือทางเดินไว้ให้คนเดินได้ คนมาร่วมพิธีเยอะมากครับ บรรยากาศอบอุ่นสบายใจ การได้ร้องเพลงสรรเสริญพระบารมีร่วมกับคนจำนวนมากเนี่ย มันได้อารมณ์เข้มขลังดีไม่หยอก

เล่าเรื่องมายาวยืดมาก เพื่อจะบ่นไปตามเรื่องว่า ความทุกข์และความเครียดจากการทำทีสิสในเรื่องนี้เกิดขึ้นเพราะการเก็บข้อมูลจากสถานที่จริง ทำได้ค่อนข้างยากมาก เพราะเจ้าหน้าที่ตำรวจไม่ให้ความร่วมมือเท่าไหร่ แค่ไปยืนถ่ายรูปยังโดนซิว แถมมีกฎหมายห้ามแจกใบปลิวและแบบสอบถามบนสกายวอล์กอีก

เฮ้อ.. ไม่สนับสนุนงานวิจัยเลยประเทศนี้

…..

ก็เลยขอทิ้งท้ายไว้สั้น ๆ ง่าย ๆ เลยแล้วกันด้วยคำถามคล้าย ๆ เอนทรี่ก่อนหน้าโน้นว่า

ถ้าเกิดในอนาคตอันใกล้นี้ สกายวอล์กตรงหน้ามาบุญครองนี้มีการจัดสรรพื้นที่ให้เป็นแหล่งกิจกรรม (อาจจะเป็นถนนคนเดินที่มีการโชว์งานอาร์ท ๆ เท่ ๆ ตลอดทั้งสาย หรือขายของกันทั้งสายเลย) ในฐานะประชาชนคนนึงที่มีสิทธิใช้งานพื้นที่สกายวอล์กตรงนี้ พวกเราอยากเห็นอะไรเกิดขึ้นบนสกายวอล์กนี้กันบ้างครับ เอาทั้งในฐานะคนมาเยี่ยมชม หรือใครมีของดีอยากจะโชว์ตรงนี้ในฐานะคนจัดกิจกรรมเองเลย ก็ไม่ผิดกติกาครับถ้าจะเสนอกิจกรรมเจ๋ง ๆ ว่าควรจะเกิดขึ้นบนสกายวอล์กนี้ซะที

ขอความทุกข์หมดก่อนขึ้นปีใหม่ด้วยเต๊อะ สาธุ _/_

…..

ปล.ผมลองสอบถามเพื่อน ๆ ไปหลายคนแล้ว เห็นตรงกันว่า ที่ตรงนี้เหมาะกับการแสดงกลางแจ้งมาก ๆ ถ้ามีกิจกรรมการแสดงเกิดขึ้นและมีการโปรโมทดี ๆ คนมาเดินสยามอาจจะตัดสินใจเลี้ยวมาที่นี่มากกว่าจะไปเดินทอดน่องมองของหรูในห้าง

ใครมีไอเดียหรือคำถามสนุก ๆ ทิ้งไว้ได้เลยครับ เดี๋ยวผมจะกลับมาถกทุกประเด็นเลย

ทุกคอมเมนท์ที่เกิดขึ้น จะเป็นประโยชน์ในการนำไปพัฒนาทีสิสต่อไปแน่นอนครับ (แบบที่เอนทรี่ที่แล้วทำมาแล้ว ^^)

ขอบคุณล่วงหน้าครับผม

Written by ljungdurst

ธันวาคม 19, 2009 ที่ 19:42

เขียนใน Health and wellness

26 Responses

Subscribe to comments with RSS.

  1. ลองลบแล้วลงใหม่หลายรอบ ฟอนต์ก็ยังแอบเล็กอยู่ ใครอ่านไม่ถนัด ลองกด Ctrl พร้อมกับ + ดูนะครับ จะอ่านชัดขึ้นหน่อย (ใช้กับ Internet Explorer เท่านั้นเด้อ)

    Piyapong

    ธันวาคม 19, 2009 at 19:48

  2. ที่บริเวณนี้กว้างขวางดี และมีแนวยาวไปบรรจบคนที่มาจากฝั่งสยามดิสคัฟเวอรี่ด้วย คิดว่าตรงนี้เหมาะนะครับ แต่อย่างลืมเตรียมช่องทางให้คนสัญจรไปมาด้วย ในกรณีที่เขาไม่แวะกิจกรรมผมคิดว่ากิจกรรมที่จะจัดตรงนี้ก็มีได้หลายอย่าง แบบพื้นๆ ก้เป็นพวกการแสดงต่างๆนาๆอันหนึ่งที่น่าทำคือการออกความเห็นต่อรัฐบาล นายก หรือ คนใหญ่ในบ้ืานเมือง (แล้วเชิญมาด้วยนะ) ผมเคยเห็นที่เกาหลี เขารณรงค์สำนักการเมือง และ ความแตกต่างทางความคิด ด้วยการไฮปาร์ก (อย่างสุภาพ) เข้าท่าดี แต่ถ้าบ้านเราอาจต้องทำการบ้านมาก อาจจะเริ่มจากไม่ต้องนายกก็ได้ เอาแบบ คนที่เป็นไอดอลก็ไม่เลว เมืองไทยขาดไอดอลอีกมาก.. หรือการแสดงความเห็นในเรืองอนามัยของชุมชนต่างๆ ในเมือง เป็นต้น ผู้ไฮปาร์ค ถ้าจะลดความรุนแรง ก็น่าจะมุ่งไปที่นักศึกษา นักเรียนเป็นต้น และเสริมด้วย ชาวบ้านที่มีบทบาทในชุมชนไอ้การแสดงเนี่ยก็ดี แต่มันก็แค่บันเทิงนะ ถ้าเอามาผูกกับบางสิ่งที่สร้าง ความรู้สึกร่วม ว่าเป็นของไทยเราเอง อยากเล่น อยากทำ อยากพัฒนา จะดีมาก ผมเห็นมาหลายปีแล้วไอ้ประยุกต์ดนตรีไทยกับสากล ไม่ไปไหนเสียที เผยแพร่แบบนี้ก็ไม่เลวนะ …อย่าซีเรียส แค่ความเห็นชายแก่หน่ะ

    Strange Loop

    ธันวาคม 21, 2009 at 05:39

  3. ทำเป็นแบบสตรีทโชว์ก็ดีนะ มีหลายแบบ ไทย,สากล รวมๆกันไปแล้วแต่ความถนัดของทุกคนถ้าทำดีๆ ต่อๆไปก็มีคนสนใจมากขึ้นเองแต่ก็อย่าลืมเว้นที่ให้คนเดินทางด้วยเพราะบางทีเราเองก็รีบ แต่ดันมาติดตรงคนมุงหลายๆคน เป็นพวกร้านที่เค้าเอาของมาขาย ซึ่งบางทีก็แอบหงุดหงิดนะ คือพอมามุงดูกันเยอะๆเราก็เดินไม่สะดวก รีบก็รีบ สุดท้ายก็ตกรถเพราะมาติดตรงคนมุงเอามาโชว์เป็นความบรรเทิงแบบนี้ดีกว่าขายของเอาเงินเข้ากระเป๋าตัวเอง — อันนี้ความคิดเรานะ

    Le temps

    ธันวาคม 21, 2009 at 05:52

  4. เห็นสมควร แม้ชีวิต พี่จะไปแต่ประตูน้ำ..อิอิ

    ATISA

    ธันวาคม 21, 2009 at 06:04

  5. Strange Loop Pooตอบ..ก่อนอื่นขอบคุณมากๆเลยครับ สำหรับคอมเมนท์ครับ มาไล่ตอบทีละประเด็นเลยแล้วกันอย่างแรกคือ เห็นด้วยอย่างยิ่งครับที่จะต้องจัดสรรทางเดินให้คนที่ไม่แวะกิจกรรม ก็ตรงตามที่อ่านทฤษฎีมาเป๊ะเลยครับว่า ต้องจัดทางเดินสำหรับเดินเท่านั้น ให้เป็นเส้นทางที่สะดวกที่สุด ใกล้ที่สุด แต่ต้องไม่ลืมที่จะแอบทำให้เส้นทางดังกล่าวดึงความสนใจจากตอนแรกที่เขาไม่สนใจจะร่วมกิจกรรม พอเดินผ่านปั๊บ แล้วรู้สึก เฮ้ย น่าแวะดูหน่อยเว้ยเรื่องกิจกรรมที่จะจัดบนนั้น ผมคงต้องศึกษาแล้วก็ปรึกษาอาจารย์เพิ่มเติมครับ แต่คิดคล้ายๆกันคือ เอาเป็นพวกการแสดงจะเวิร์คกว่าเรื่องต่อมาคือการไฮปาร์ค อันนี้จะเป็นออฟชั่นเสริมหลังจากทีสิสเสร็จกระบวนการแล้วครับ อาจารย์ก็แนะนำว่าพอทำเสร็จให้เสนอไปทาง กทม. ดู เพราะจะมีประโยชน์ต่อคนในวงกว้างได้เรื่องการแสดงที่ไม่ใช่เพื่อเอาบันเทิงเฉยๆ ผมก็มองดูว่าตรงนี้มันเชื่อมต่อกับหอสิลป์พอดีเป๊ะเลย มันน่าจะกลายเป็นเวทีนึงที่คนในหอศิลป์ออกมาใช้เพื่อจัดแสดงงานของเขา เพราะคนไม่เข้าหอศิลป์กันเท่าไหร่ก็ออกมาแสดงให้ดูมันต่อหน้าต่อตาไปเลยLe temps ™ตอบ..อื้อ ดีเลยจุ๋ม เราไปดูงานสตรีทโชว์ที่สวนลุมมาแล้วชอบมากๆ (ไปสามวันรวดเลย) เรายังคิดเลยว่าถ้าไอ้แบบนี้ไม่ต้องทำเป็นงานยิ่งใหญ่แบบสวนลุม แต่ทำเป็นประจำ ทำบ่อยๆ ที่สกายวอล์กตรงนี้แทน มันจะได้ผลเป็นยังไงนะเรื่องเว้นที่สำหรับเดินนี่เป็นประเด็นใหญ่ที่เป็นห่วงกันเยอะเลยล่ะ ซึ่งเราถือว่ามันสำคัญมากๆด้วย เพราะเดิมทางก็มีไว้เดินอยู่แล้ว ถ้าจัดอะไรเพิ่มลงไปแล้วเดินไม่ได้ ถือว่าเราล้มเหลวเลยล่ะอันสุดท้ายก็แล้วแต่เทศกาลนะ บางทีถ้าเป็นช่วงที่เหมาะสม ถ้าเปลี่ยนมาเป็นกิจกรรมขายของ (แต่เน้นเอาที่เป็นของทำมือ หรือมีไอเดียเจ๋งๆ) ก็น่าจะเหมาะสมดีนะ สมมติว่าเป็นช่วงวาเลนไทน์ ก็เปิดให้นักเรียนมาตั้งซุ้มขายของขายไอเดียกัน เราว่าน่ารักไปอีกแบบ ^^ATISA ผู้เป็นที่หนึ่งตอบ..งั้นผมจะเปิดขายเสื้อจากประตูน้ำบนสกายวอล์กนี่เลยครับ พี่ศาจะได้มาเดิน ^^

    Piyapong

    ธันวาคม 21, 2009 at 10:02

  6. ไม่รู้จักหรอกนะว่าที่ไหนแต่ถ้าเป็นที่ว่างๆแบบนี้ ก็เหมาะที่จะจัดการแสดงให้คนได้ดูเพลินๆดีกว่าเอาไว้นัดชุมนุมประท้วงหรือขับไล่ใครต่อใคร…..ว่ามะ

    An-un-ya

    ธันวาคม 21, 2009 at 10:54

  7. วันก่อนที่ไปยืนรอเพื่อนตรงนั้นเค้าก็มีคนมาแสดงมายากลอยู่ค่ะเมล่อนรู้สึกว่าแถวนี้ส่วนใหญ่คนจะเดินกันชิลๆ มากกว่าจะรีบ ๆ ผ่าน ๆ ไปนะคะเลยไม่รู้สึกเกะกะเท่าไหร่ทั้งที่มีคนยืนมุง ๆ อยู่

    melon

    ธันวาคม 21, 2009 at 11:10

  8. An-un-ya Ji-Hoonตอบ..แถวสยามเคยมีมาประท้วงกันไปทีนึง ไม่แน่ใจว่าใช้สกายวอล์กตรงนี้ด้วยเปล่าmelon 。◕‿◕。ตอบ..อื้อ พี่ก็สังเกตเหมือนกันเลย ถ้าไปเทียบกับสกายวอล์กตรงอื่นนะ คนละเรื่องเลย ที่อื่นนี่เดินกันเร่งๆๆๆ ที่นี่เดินออกแนวทอดน่อง

    Piyapong

    ธันวาคม 21, 2009 at 15:41

  9. จัดงานศิลปะและวัฒธรรมพื้นบ้าน ก็ดีนะ อาทิตย์หนึ่งมีสักครั้งหนึ่ง

    Especially for you

    ธันวาคม 21, 2009 at 16:03

  10. เป็นคอมเมนท์ที่นึกภาพตามแล้วสนุกดีครับ ทำเป็นประจำทุกสัปดาห์น่าจะเจ๋งดี กลายเป็นจุดสำคัญในย่านสยามว่า เฮ้ย ตรงนี้เป็นลานวัฒนธรรมนะเว้ยขอบคุณสำหรับไอเดียครับ

    Piyapong

    ธันวาคม 21, 2009 at 16:13

  11. ถ้าจะทำการแสดงแบบเป็นกิจลักษณะแบบมีเวทีอะไรประมาณนั้นพี่ว่าพื้นที่อาจจะยังแคบไปอยู่ดีนะ เพราะต้องกันพื้นที่เอาไว้ให้คนเดินได้ด้วยยิ่งถ้าโปรโมทดีๆ ด้วยแล้วคนอาจจะยิ่งล้นหลามกันเข้าไปใหญ่ อาจทำให้ดูการแสดงได้ไม่ทั่วถึงก็ได้นะพี่ว่าน่าจะจัดเป็นพื้นที่ให้คนสามารถ flow ไปเรื่อยๆ ดีกว่า ไม่หยุดยืนกับที่นานมากนักอย่างเช่นขายของ(อาจจะเป็นงาน Handmade ฝรั่งน่าจะเดินเยอะ)หรือจะจัดเป็นงาน exhibition ที่ให้ความรู้ก็ดีนะ เผื่อคนผ่านไปผ่านมาอาจจะได้ความรู้กลับบ้านไปบ้าง ส่วนการแสดงก็สามารถมีได้เหมือนกันแต่คงต้องทำเป็นการแสดงตามท้องถนนแบบเมืองนอกอ่ะแหละ ส่วนการตกแต่งก็อยากให้มีความเป็นไทยเจือปนลงไปในโมเดิร์นบ้างนิดนึงก็ดีนะ

    Reeja

    ธันวาคม 22, 2009 at 15:30

  12. เห็นด้วยกับพี่จาเรื่องที่จะทำเป็นเวทีจริงจังคงแคบเกินไป ผมยังคงมีภาพในใจอยู่ตอนนี้ว่า การแสดงตรงพื้นที่นี้ควรจะไม่เรียกร้องพื้นที่มาก เอาประมาณ street show หรือโชว์เปิดหมวก แบบที่นิยมในเมืองนอก น่าจะเวิร์คกว่าส่วนเรื่องขายของแฮนด์เม้ดโดยมองที่กลุ่มลูกค้าฝรั่ง ผมกลัวว่าจะโดนอาจารย์ตอกกลับมาว่า ในมาบุญครองก็มี แถมเป็นแหล่งประจำของพวกฝรั่งอยู่แล้วด้วยเลยมองว่างานขายสินค้าทำนองนี้ อาจจะจัดได้แต่ต้องมีเทศกาลเฉพาะให้กับมัน (เหมือนเพิ่มมูลค่าและความน่าสนใจลงไปในตัวสินค้า)ขอบคุณสำหรับคอมเมนท์ครับผม

    Piyapong

    ธันวาคม 22, 2009 at 15:53

  13. ความเห็นคล้ายๆกับที่เพื่อนๆ comment มานะครับ ยังไม่มีไอเดียดีๆขอให้งานเรียบร้อยดีครับ

    hud

    ธันวาคม 22, 2009 at 15:53

  14. ขอบคุณครับพี่ฮัท ^^

    Piyapong

    ธันวาคม 22, 2009 at 15:59

  15. กำลังคิดว่า ถ้าจัดสรรพื้นที่แล้วจะส่งผลกระทบกับกลุ่มผู้ใช้พื้นที่เดิมรึป่าวนะทั้งที่เคยใช้ที่ตรงนี้กันอิสระ พอกลายเป็นว่าวันนึงต้องรอคิวให้ตารางกิจกรรมว่าง มันจะเฟล อะไรแบบนี้ดังนั้น คงต้องตอบได้ว่า เมื่อพัฒนาแล้วจะดีขึ้นอย่างไร ที่กลุ่มเดิมจะไม่รู้สึกว่าเค้าเสียประโยชน์น่ะพี่คิดมากไปป่ะไม่รู้ว่าเดิมทีเวลาจะใช้ต้องขออนุญาตใคร หรือว่าอยากแสดงอะไรก็มาได้ปล. ถ้าจัดเป็นลานกิจกรรม สปอนเซอร์แห่กันมาแย่ง Pier (ต้นที่อยู่ในรูปละครหน้าขาว) กันเพียบอ่ะ (^^ll)

    「POP」

    ธันวาคม 23, 2009 at 13:54

  16. กลุ่มที่มาใช้พื้นที่แสดงโชว์ในปัจจุบันมีสองกลุ่มใหญ่ครับ คือกลุ่มคนจากหอศิลป์ กับกลุ่มคนเต้นบีบอยซึ่งกลุ่มหลังเนี่ย ไม่ขออนุญาตอะไรทั้งสิ้นเลยครับ เป็นอารมณ์เหมือนสนามเด็กล่นในหมู่บ้าน ใครๆ (ที่เต้นบีบอย) ก็มาเต้นกันที่นี่แบบไม่มีการนัดหมายเกือบทุกเย็นเลยครับส่วนกล่มที่มาใช้จากหอศิลป์ก็มีสองแบบอีกครับ คือกลุ่มที่แสดงอยู่ในช่วงที่มีการจัดแสดงจากทางหอศิลป์ ซึ่งแบบนี้จะมีการจับจองที่และเวลาเป็นระบบระเบียบมาก ส่วนแบบหลังคือเค้าซ้อมๆกันอยู่ในหอศิลป์แล้วอยากแสดงบ้าง ก็ออกมาข้างนอกช่วงที่ไม่มีใครใช้ที่อยู่ ซึ่งแบบหลังนี่แหละครับที่ไม่ค่อยมีระบบระเบียบเรื่องสปอนเซอร์แห่มานี่ผมว่าทางบีทีเอสชอบแน่ๆเลย เพราะพี่แกจะได้เงิน (ทั้งๆที่มีกฎหมายว่าห้ามแปะป้ายโฆษณาบนสกายวอล์ก แต่ดูสิครับว่าตรงนั้นป้ายโฆษณาเยอะขนาดไหน อำนาจแห่งเงินตราจริงๆ..)

    Piyapong

    ธันวาคม 23, 2009 at 16:42

  17. ทางเดิน MBK ไหวอยู่นะแต่ทางเดินไป CTW มันแคบ หน่ะ จะให้จัดเป็น walking Street อีกหน่อย คนคงแน่น จนเดินลำบาก แล้วจะ แย่ เอา

    Invisible

    ธันวาคม 24, 2009 at 01:05

  18. ขอให้ภาระกิจลุล่วงนะคะอยากเห็นภาพกิจกรรมดีๆ แบบนี้ต่อไป เพื่อให้เด็กไทยพัฒนา- – – Merry X’mass & Happy New Year 2010 – —

    ๏̯͡๏ J-zurzAwA-™-๏̯͡๏

    ธันวาคม 24, 2009 at 01:45

  19. ขอให้ผ่านไปได้ด้วยดีเหมือนกันค่ะไอเดียยังคิดไม่แปลกแตกไป..อ่ะค่ะ

    ChitTey

    ธันวาคม 24, 2009 at 01:55

  20. ขอบคุณทุกคนครับผม

    Piyapong

    ธันวาคม 24, 2009 at 08:06

  21. โจ้นายแน่มากกดเช็คเกอร์นับจำนวนคนด้วยอ่ะเหนื่อยแน่ๆ ไม่มีไอเดียนะ มาอ่านเฉยๆ ช่วงนี้ตัน

    กานดา

    ธันวาคม 25, 2009 at 07:13

  22. นับคนน่าเบื่อมากเลยแซม ดีนะมันผ่านเฟสนั้นไปแล้วให้กลับไปยืนนับคนอีกรอบ ผมไม่เอาด้วยแล้ว เข็ดแล้ว

    Piyapong

    ธันวาคม 25, 2009 at 18:06

  23. ลองดูหนัง 10 items or less ชอบคำพูดที่ว่า Somethimes in life you have to change lanes. จะได้มีแนวทางใหม่ๆเหมือน FREEMAN

    EDDY MEKING

    ธันวาคม 26, 2009 at 02:59

  24. นึกถึงหนัง Changing Lanes เลยครับ

    Piyapong

    ธันวาคม 26, 2009 at 11:14

  25. ถ้ากด เช็คเกอร์เฉพาะสาวๆ สวย หล่ะก็ ประเด็นได้ อยู่นะ ฮี่ๆ

    Invisible

    ธันวาคม 28, 2009 at 16:39

  26. อื้อหือ แบบนั้นกดกันเชคเกอร์พังพอดี

    Piyapong

    ธันวาคม 28, 2009 at 17:45


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: