WE LIVE BECAUSE THERE'S LOVE

movie music magic football

life is too fucking short

with 57 comments


ตื่นขึ้นมาพร้อมคำถามเต็มสมอง
หลังผ่านสัปดาห์ที่น่าประหลาดใจมากที่สุดสัปดาห์หนึ่งในชีวิต
 
มันเริ่มจาก
หนีตายจากเกมฟุตบอลอัปยศระหว่าง การท่าเรือ และ เมืองทอง ยูไนเต็ด
มันไม่ใช่การทะเลาะวิวาท
มันไม่ใช่การยกพวกตีกัน
มันคือการไล่กระทืบคนไม่มีทางสู้ของกองเชียร์เลว ๆ บางส่วนของการท่าเรือ
มันคือความอ่อนด้อยทางสติปัญญา และขาดแคลนความรับผิดชอบของฝ่ายผู้จัดการแข่งขัน
มันคือความน่าละอายของคนที่เกิดมาบนแผ่นดินเดียวกัน
มันคืออาการหัวใจล้มเหลวจากเกมลูกหนังที่ผมหลงรัก
คงเหมือนที่ปรมาจารย์ลูกหนังผู้ล่วงลับของลิเวอร์พูลกล่าวไว้เมื่อหลายทศวรรษก่อน
"ฟุตบอลมันไม่ใช่เรื่องของความเป็นหรือความตาย
แต่มันมีความหมายมากกว่านั้น"
คุณอาจจะเป็นจะตายเพราะฟุตบอลได้
แต่คุณมีสิทธิอะไรจะไปเอาชีวิตคนอื่นที่ไม่ได้ใส่เสื้อสีเหมือนคุณ
 
มันต่อเนื่องจาก
เฮ้ย กูจะไปเมืองนอกตั้ง 2 ปีแล้วนะเว้ย มึงไปกับกูหน่อยละกัน
สถานที่อโคจรไม่เคยถูกโฉลกกับผม
แต่หลายต่อหลายครั้ง ผมชวนตีนตัวเองไปจมจ่อมอยู่ในนั้น
กระแทกปากและหลอดอาหารด้วยเครื่องดื่มสูงดีกรี ซัดมันเข้าดั่งน้ำทิพย์จากสวรรค์
กระแทกแก้วหูด้วยเสียงเพลงดังเกินระดับมนุษย์ธรรมดาจะรับไหว ยัดเยียดเข้าไปราวกับมันคือเสียงจากสวรรค์
กระแทกปอดด้วยควันนานาชนิดชนิดที่สี่แยกกลางเมืองหลวงยังอากาศบริสุทธิ์กว่ามวลภาวะในปอด ณ ตอนนั้น
และทุกครั้ง มันจบลงด้วยการที่ตัวเองรู้สึกผิด
ผิดต่อแม่ ผิดต่อพ่อ ผิดต่อตัวเอง ผิดต่อคนที่เป็นห่วง (ถ้ายังพอมี)
ร่างกายของเราเป็นสมบัติของพ่อแม่
ผมมีสิทธิอะไรทำร้ายสมบัติชิ้นที่สำคัญที่สุดชิ้นหนึ่งของพ่อและแม่ได้แบบนี้
 
มันวนเวียนอยู่ที่
มึงยังทำอย่างที่มึงทำอยู่อีกหรอ
มึงยังทำอย่างที่มึงเคยบอกกูอยู่อีกหรอ
มึงยังรอวันที่จะได้เจอหน้าเธอซักครั้งอีกหรอ
มึงยังทุ่มเทให้สิ่งที่มึงไม่ศรัทธามันอีกหรอ
ชีวิตสั้นยิ่งกว่ากระพริบตาเอกภพ
เราคงไม่มีสิทธิตั้งคำถามอะไรมากนัก นอกจากทำตามเสียงบอกข้างในหัวใจ
 
มันจบลงที่
…..
.
ใครจะไปรู้วันพรุ่งนี้

Written by ljungdurst

กุมภาพันธ์ 23, 2010 ที่ 09:19

เขียนใน Health and wellness

57 Responses

Subscribe to comments with RSS.

  1. ชอบที่เขียนวันนี้แฮะ เราว่ามันตอบบางอารมณ์ของคนที่"เชื่อ"อยู่เพ้อเจ้อแม่งหน้าตาเป็นไงวะโจ้เราอยากเจอมันว่ะ

    Petite

    กุมภาพันธ์ 23, 2010 at 11:41

  2. เขียนได้ดีมากอะโจ้พรุ่งนี้…จะเป็นเช่นไร

    ๏̯͡๏ J-zurzAwA-™-๏̯͡๏

    กุมภาพันธ์ 23, 2010 at 12:11

  3. เหมือนจะไม่มั่นคง..

    Miss Sally

    กุมภาพันธ์ 23, 2010 at 12:31

  4. นั่นซีนะวันพรุ่งนี้ใครจะไปรู้ ถ้างั้นก็ทำวันนี้ให้ดีที่สุดก็แล้วกันชอบตรงประโยคที่บอกว่า "ร่างกายของเราเป็นสมบัติของพ่อแม่"ไงก็เป็นกำลังใจให้ละกันนะสู้ๆ คนเราจำเป็นต้องมีความหวังนะ

    An-un-ya

    กุมภาพันธ์ 23, 2010 at 13:09

  5. วันนี้จบ พรุ่งนี้ก็เจอกันใหม่ปล.อ่านแล้วโคตรเศร้าเลยวะ แต่พี่ชอบ เยี่ยม

    Especially for you

    กุมภาพันธ์ 23, 2010 at 13:09

  6. Que seraaaaa, seraaaa..What ever will be, will be…ขอแค่รู้ตัวว่าตอนนี้กำลังทำอะไรอยู่ นั่นล่ะ พอละ … คิดมากฉี่เหลืองนะเอ้า

    c e r e a l

    กุมภาพันธ์ 23, 2010 at 13:37

  7. 134340..ส่องกระจกอาจจะเจอนะ°¨¨°º© J-Low ©º°¨¨°..เป็นคำถามที่ไม่มีคำตอบจริงๆครับMiss Sally B…ค่อนข้างง่อนแง่นทีเดียวAn-un-ya Ji-Hoon..จำเป็นต้องมี แต่อย่ามากเกินไป เพราะความคาดหวังคือรากเหง้าของความเจ็บปวดทั้งปวงร่มคันเดียว ลุ่มแม่น้ำโขง..มันอาจจะไม่แน่นอนแบบนั้นก็ได้ครับ วันนี้จบแล้วพรุ่งนี้อาจจะไม่มาถึงก็ได้c e r e a l _ r e a l l y..เหลืองเข้มจนเป็นสีส้มแหล่ว

    Piyapong

    กุมภาพันธ์ 23, 2010 at 14:06

  8. อืม…สุดยอดคิดดี คิดดี

    the WiSe t0...

    กุมภาพันธ์ 23, 2010 at 14:14

  9. อย่างน้อยถ้าเรายังยืนอยู่บนโลกใบนี้ คำว่า พรุ่งนี้ ยังมีเสมอไม่ใช่เหรอจ๊ะ น้องโจ้

    Especially for you

    กุมภาพันธ์ 23, 2010 at 14:19

  10. หนทางมืดมน แต่ในใจคน ยังคงมีแสงจางๆ

    Vanilla

    กุมภาพันธ์ 23, 2010 at 14:24

  11. พรุ่งนี้ยังไม่มาถึง…ทำวันนี้ให้ดี รักกันเถิดคนไทย

    กุ้งกะต่อม

    กุมภาพันธ์ 23, 2010 at 15:03

  12. มีหลายสื่งแย่ๆที่ผมได้ทำ และผมก็รู้สึกผืดหลายสิ่งที่ทำเพียงเพราะว่าอยากรู้ว่ามันเป็นอย่างไรหลายสิ่งที่ทำไปเพราะอ่อนแอต่ออำนาจกิเลสในจิตใจและได้แต่บอกว่าคราวหน้่าจะไม่ทำอีกแล้ว เพื่อที่จะพ่ายแพ้ต่อมันอีกครั้งแต่ชีวิตบางทีมันก็ลิขิตไว้อย่างนี้และเราคงต้องอภัยให้ตัวเองและดำเินินชีวิตด้วยความ"ไม่ประมาท"ให้มากที่สุดเท่าที่ทำได้บางครั้งชีวิตก็ดูเหมือนจะแสนสั้นบางครั้งชีวิตก็ดูเหมือนจะยาวนานเกินความจำเป็น

    hud

    กุมภาพันธ์ 23, 2010 at 15:04

  13. the WiSe t0… The FoolisH..เหมือนคนบาปมานั่งสารภาพผิดมากว่าครับร่มคันเดียว ลุ่มแม่น้ำโขง..ผมถือว่าอย่างน้อยมันก็ช่วยให้เราหลับลงในวันนี้Vanilla Day Dream..จางมากกุ้งกะต่อม …ตอนนี้รอดูโทษที่ทางท่าเรือจะได้รับhud thu-ka..ผมเชื่อว่าหลายคนต้องเคยรู้สึกบ้างว่า อยากลองทำตัวไม่เอาไหนดูซักวัน

    Piyapong

    กุมภาพันธ์ 23, 2010 at 16:01

  14. เฮ้ย ชีวิตวัยรุ่น..ผ่านมาผ่านไป

    June

    กุมภาพันธ์ 23, 2010 at 17:40

  15. บนสมุดเล่มนั้นเขียนว่า"ถ้าวันนี้ถูกต้องก็ไม่ต้องกลัวพรุ่งนี้"จำได้หรือเปล่า?

    tean

    กุมภาพันธ์ 23, 2010 at 19:24

  16. June S.Santijitrungruang..นั่นสิ มีแต่คนผ่านมาแล้วก็ผ่านไปtean tira..ไม่เคยลืม

    Piyapong

    กุมภาพันธ์ 23, 2010 at 19:54

  17. ว่าเราเพ้อเจ้อ ><รู้ได้ไงอ่ะ :D

    Petite

    กุมภาพันธ์ 24, 2010 at 00:17

  18. ทำลงไปแล้ว อย่าได้สำนึกผิดแต่อย่าได้มันเกิดพลาดขึ้นมาอีกคงจะดีกว่า..

    Invisible

    กุมภาพันธ์ 24, 2010 at 01:08

  19. รู้จักผิด บาปแระจ๊ะคิด..คิดดี

    the WiSe t0...

    กุมภาพันธ์ 24, 2010 at 01:23

  20. ชีวิตไม่สั้นและไม่ยาวไปกว่าที่มันเป็น

    Strange Loop

    กุมภาพันธ์ 24, 2010 at 01:33

  21. ขงจื้อทะลายกำแพง 3 ตระกูลใหญ่ ไม่สำเร็จ มาจากผู้นำแต่ละคนไม่ไว้ใจกัน บอลไทยจะดีต้องเริ่มที่การศึกษา ทำบอลเด็กให้ดีที่สุดในโลก โตขึ้นจะรักบอลที่ถูกต้อง

    EDDY MEKING

    กุมภาพันธ์ 24, 2010 at 01:59

  22. ร่างกายของเราเป็นสมบัติของพ่อแม่ผมมีสิทธิอะไรทำร้ายสมบัติชิ้นที่สำคัญที่สุดชิ้นหนึ่งของพ่อและแม่ได้แบบนี้ ชอบประโยคนี้จัง พรุ่งนี้ไม่มีใครรู้ แต่ที่รู้ๆคือ วินาทีนี้ ปัจจุบันนี้ วันนี้ เราทำดีที่สุดได้ ใช่ไม๊ ทุกคนมีเวลาเท่ากันนะจ๊ะ เวลา ณ ขณะนี้ไง

    ATISA

    กุมภาพันธ์ 24, 2010 at 05:53

  23. 134340..ไม่รู้สิแปลก ชัดออกซะขนาดนี้Invisible Real..มันสำนึกได้แปบเดียวแล้วจะเริ่มวนลูปเดิมอีกน่ะสิพีทthe WiSe t0… The FoolisH..อืมมมมมมมStrange Loop Poo..ตอนเด็กว่ามันยาวนานเหลือเกิน ตอนนี้เริ่มรู้สึกมันหดสั้นเหลือเกินEDDY MEKING หัวใจสี่ห้อง..อย่างที่ผมบอกครับ มันพังเพราะคนจัญไรไม่กี่คนATISA ผู้เป็นที่หนึ่ง..ขอบคุณที่เตือนสติครับพี่ศา :)

    Piyapong

    กุมภาพันธ์ 24, 2010 at 05:59

  24. ก้าวเดินไปข้างหน้าI just want you to be happy.

    tean

    กุมภาพันธ์ 24, 2010 at 20:30

  25. อย่าคิดมาก..

    Le temps

    กุมภาพันธ์ 25, 2010 at 03:31

  26. หลายครั้งที่เมื่อเราเดินมาไกลขึ้น เราหลงลืมวัตถุประสงค์ตอนเริ่มออกเดินทางไปซะสนิทแม้แต่เกมฟุตบอล เราก็ไม่ได้เล่นกันเล่น ๆ อีกต่อไปแล้ว พอมันมีคำว่าแพ้-ชนะ กับผลประโยชน์

    「POP」

    กุมภาพันธ์ 25, 2010 at 03:57

  27. tean tira..i wish the same to you..Le temps ™..พยายามอยู่ครับจุ๋ม พยายามอยู่ . .「POP」..ถ้าชีวิตมีจุดหมายคือความตาย ผมว่าระหว่างทางของมันคือทำให้ตัวเองและคนรอบข้างมีความสุขที่สุดเท่าที่จะทำได้

    Piyapong

    กุมภาพันธ์ 25, 2010 at 04:28

  28. อ่านแล้วละอาย

    Puii

    กุมภาพันธ์ 25, 2010 at 04:59

  29. เพราะอัพด้วยความละอายเช่นกัน

    Piyapong

    กุมภาพันธ์ 25, 2010 at 05:40

  30. ผมไม่เคยคิดด้วยว่าตัวเราคือสมบัติของใคร ตัวเราคือสมบัติของเราไม่ใช่เหรอครับ ( หรือนี่คือความคิดแบบเห็นแก่ตัว ไม่ม้าง)จะทำอะไรก็แล้วแต่ ผิดชอบชั่วดียังไง สุดท้ายผลกรรมก็ตกที่เราง่ายที่สุดถ้าอยากให้ตัวเองหรือคนรอบข้างสบายใจ ไม่เป็นห่วงเราก็ไม่เห็นยากแค่ไม่ต้องทำ …แต่มนุษย์น่ะครับ สิ่งเย้ายวนมันเยอะ เข้าใจอยู่บางเรื่องมันก็บังคับยากแต่สุดท้ายหากทำไปแล้ว จะมานั่งเสียใจทำไมสิ่งที่เกิดขึ้นแล้ว สิ่งนั้นดีเสมอ ( ผู้จัดรายการวิทยุคนนึงเค้าบอกไว้ ซึ่งผมก็ไม่ได้เชื่อซะทีเดียว)

    กานดา

    กุมภาพันธ์ 26, 2010 at 08:50

  31. ผมว่าความคิดที่ว่า ทำอะไรยังไงแล้วผลก็ตกที่เราคนเดียวนั้นเป็นชุดความคิดที่น่ากลัวทีเดียวครับอย่าลืมว่าตัวเรามีอยู่เพราะสิ่งอื่นและคนอื่นเรายังต้องกิน ต้องขับถ่าย ต้องบริโภค ต้องปฏิสัมพันธ์กับคนอื่นซึ่งมันหมายความว่าทุกการกระทำของเรา ส่งผลกระทบต่อคนอื่นและสิ่งอื่นแน่นอนครับส่วนเรื่องตัวเราเป็นสมบัติของเรา ผมยิ่งไม่เห็นด้วยเลย ถ้าเป็นสมบัติของเราจริง ทำไมเราห้ามไม่ให้มันแก่เถ้าไม่ได้ ทำไมเราห้ามไม่ใช่มันผุพังไม่ได้ถึงแม้พ่อแม่จะห้ามสิ่งเหล่านี้ไม่ได้จริงๆ แต่ทั้งสองคนนี้คือผู้ให้กำเนิดเราตามมโนสำนึกของผม ถ้าผมให้กำเนิดอะไรซักอย่างขึ้นมา ผมต้องมีสิทธิขาดในการเป็นเจ้าเข้าเจ้าของสิ่งนั้นแน่นอนครับ

    Piyapong

    กุมภาพันธ์ 26, 2010 at 09:46

  32. ร่างกายที่พุงพังอันนั้นน่าจะเป็นเหตุผลของเรื่องของกฏของโลก กฏของการเกิด แก่ เจ็บ ตาย มากกว่ามั้งครับการคิดว่าใครคือสมบัติของใคร อันนี้ดูเหมือนแสดงความเป็นเจ้าของ เหมือนตัวเราเป็นสิ่งของยังไงไม่รู้แต่ก็นั่นแหละผมคิดเฉยๆนะ แค่คิดเรื่องความคิดที่ว่าทำอะไรผลตกอยู่กับที่ตัวเองคนเดียวนี่ อืมพูดไงดีมันคงคล้ายๆกับ ทำอะไร เราเลือกที่จะแคร์ใครไม่แคร์ใครมั้งครับเช่นมีคนมาเตือนแล้วผมไม่แคร์เพระผมผมคิดว่านั่นมันตัวกระพ้ม กระพ้มจะทำอะไรก็ได้ หรือ สมมติว่าตรงกันข้าม ผมเชื่อคนที่มาเตือน แล้วฉุกคิดได้ และไม่ทำนั่นไม่ไช่เพราะผมคิดว่าผมเป็นสมบัติของเค้า (เช่นพ่อแม่ มาเตือน)แต่นั่นเพราะผมแคร์พวกเค้าน่ะครับเอ๊ะ นี่มันรียกว่าเด็กดื้อป่าวหว่า

    กานดา

    กุมภาพันธ์ 26, 2010 at 11:19

  33. ดื้อมาก!ฮ่าๆๆๆ

    Piyapong

    กุมภาพันธ์ 26, 2010 at 11:23

  34. พระพุทธศาสนาบอกว่าตัวเราเป็นสมบัติของบิดามารดาทำตัวเองให้ดี ก็เท่ากับแทนคุณพ่อแม่แล้ว(เลิกเถียงแล้วไปบวชกันซะดีๆ 5555..)

    Le temps

    กุมภาพันธ์ 26, 2010 at 15:46

  35. ใช่ๆ พระท่านบอก ตัวกูไม่ใช่ของกู

    Especially for you

    กุมภาพันธ์ 26, 2010 at 15:49

  36. สองสาวมาช่วยตัดจบแล้ว :D

    Piyapong

    กุมภาพันธ์ 26, 2010 at 16:15

  37. ชีวิตมันสั้น แค่เพียงอยากทำอะไรก็ทำตามใจตัวเองแต่ต้องไม่ไปรบกวนใคร …

    Chris

    กุมภาพันธ์ 26, 2010 at 23:27

  38. ทำตามใจตัวเองนี่แหละครับที่จะไปรบกวนคนอื่นได้ง่ายสุดเลย

    Piyapong

    กุมภาพันธ์ 27, 2010 at 07:04

  39. …รอคอยวันพรุ่งนี้(เพราะจะไปเที่ยวกะเพื่อนๆ ฮี่)

    melon

    กุมภาพันธ์ 27, 2010 at 11:14

  40. เราคงไม่มีสิทธิตั้งคำถามอะไรมากนัก นอกจากทำตามเสียงบอกข้างในหัวใจ

    Au

    กุมภาพันธ์ 27, 2010 at 13:23

  41. melon 。◕‿◕。..เอนจอยชีวิตไว้ตอนที่มีโอกาสเน่อ เดินทางปลอดภัยนะเมล่อนSimply time Au..วันนี้หัวใจบอกอะไรรึยังครับ

    Piyapong

    กุมภาพันธ์ 27, 2010 at 14:31

  42. คำบางคำที่เราทำตามใจตัวเอง บางครั้งก็ทำให้คนรอบข้าง ไม่มีความสุขวันก่อน เจอหลานพูดลอยๆ ขึ้นมา ประมาณว่า โตแล้วชีวิตเป็นของฉัน อย่ามายุ่งโห ได้ฟังแค่นี้ก็สะอึกละ ถ้าไม่ติดตรงที่เป็นหลาน ถ้าชีวิตคุณไม่อยากให้ยุ่ง ฉันจะปล่อย

    Especially for you

    กุมภาพันธ์ 27, 2010 at 15:05

  43. พยายามทำตามเสียงเรียกจากข้างในหัวใจโดยไม่ทำให้ใครเดือดร้อนค่ะ/au

    Au

    กุมภาพันธ์ 27, 2010 at 15:13

  44. ร่มคันเดียว ลุ่มแม่น้ำโขง..ก่อนอื่นเราต้องทำความเข้าใจก่อนว่า ไม่ใช่ทุกคนที่ต้องการความหวังดีจากเราความรู้สึกดีๆที่มีให้ หลายหนก็มีค่าแค่มดแมลงที่น่ารำคาญสำหรับชีวิตเขาSimply time Au..ครับผม

    Piyapong

    กุมภาพันธ์ 27, 2010 at 16:07

  45. ห้าห้า เราลองนั่งอ่านคอมเมนท์ทุกๆอัน โคตรจะไม่เกี่ยวกันอย่างหาสาเหตุไม่ได้ทีเดียว สนุกใช้ได้ เย้ ^^

    Miss Sally

    กุมภาพันธ์ 28, 2010 at 18:49

  46. นั่นสิ ยังกับแชทรูมเลย ฮ่าๆๆ

    Piyapong

    กุมภาพันธ์ 28, 2010 at 19:08

  47. อืม………..สังคมเล็กๆที่น่ารัก

    Au

    มีนาคม 1, 2010 at 03:38

  48. เพราะเจ้าของสเปซนี้น่ารักสุดๆเลยครับ ฮ่าๆๆๆ

    Piyapong

    มีนาคม 1, 2010 at 07:21

  49. ดึงดูดมากเลยจ้าน้องโจ้ น่ารักน่า……นะเนี้ย

    Especially for you

    มีนาคม 1, 2010 at 07:42

  50. เว้นว่างไว้เติมคำว่าอะไรดีครับ :D

    Piyapong

    มีนาคม 1, 2010 at 07:58

  51. น่าถีบ เอ้ย! น่าจีบ ดีมั้ยคะ ?แหะๆ

    Petite

    มีนาคม 1, 2010 at 08:02

  52. 55555555vv

    Especially for you

    มีนาคม 1, 2010 at 08:26

  53. เป็นครั้งแรกที๋โดนรุมทำร้ายในเอนทรี่ตัวเอง T_T

    Piyapong

    มีนาคม 1, 2010 at 11:41

  54. พี่แอ๋วปิดตาพี่แอ๋วไม่ให้มองน้องโจ้ว่าโดนรุม

    Especially for you

    มีนาคม 1, 2010 at 12:47

  55. ก็ยังได้ยินเสียงตอนผมโดนรุมอยู่ดี T.T

    Piyapong

    มีนาคม 2, 2010 at 20:38

  56. อ่านแต่ละ..เอนทรี่ ก้อเอนจอยดี เหมือนมีหนังสือหลายเล่ม

    Diary on Line

    เมษายน 3, 2010 at 09:01

  57. ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมกันครับ ^^

    Piyapong

    เมษายน 3, 2010 at 09:05


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: