WE LIVE BECAUSE THERE'S LOVE

movie music magic football

เราลืมอะไรหรือเปล่า?

with 12 comments


แทบทุกครั้งที่ใช้บริการรถตู้สาธารณะ เรามักพบเห็นบุคคลก้าวขึ้นมาบนรถแล้วเลือกที่จะนั่งที่นั่งบริเวณทางเข้าออกของโถงโดยสาร (ทั้ง ๆ ที่มีที่นั่งอื่นให้เลือกหย่อนตูดลงอีกเหลือเฟือ)

และเป็นที่ทราบกันดีว่าที่นั่งตรงหน้าประตูนั้นเป็นจุดยุทธศาสตร์สำคัญที่ทำให้ผู้โดยสารท่านอื่นขึ้นลงรถตู้ลำบากอย่างมาก

มากจนต้องมีป้ายมาแปะบอกไว้ดังภาพด้านบน (ไม่รู้ใครมือบอนแกะไม้เอกออกไปแล้ว)

และหลายต่อหลายครั้ง ป้ายนี้ก็ไม่ได้ช่วยอะไร ยังคงมีคนเลือกที่จะนั่งที่นั่งนั้น แม้จะมีที่นั่งอื่นว่างค่อนคัน

ผมเห็นทีไรก็ได้แต่คิดว่า แค่ความรับผิดชอบและการคำนึงถึงผู้อื่นในเรื่องง่าย ๆ แค่นี้ คนไทยเรายังหลงลืมและละเลยกันจนเป็นเรื่องธรรมดา

แล้วเรายังหน้าด้านออกมาเดินขบวนโวยวายเรียกร้องสิทธิอะไรกันนักหนาหรือ?

เรื่องเล็กน้อยเพียงเท่านี้ เรายังมิใส่ใจ

สังคมนี้ดูคล้ายจะป่วยไข้ไร้ทางเยียวยาเสียแล้ว

Written by ljungdurst

กุมภาพันธ์ 21, 2011 ที่ 01:53

12 Responses

Subscribe to comments with RSS.

  1. จากการสังเกตุส่วนตัวนะครับ บ้านเมืองที่พัฒนาขึ้น (โดยเฉพาะในเอเชีย) คนของเขาจะรู้เรื่องสิทธิ์ และหน้าที่ การอยู่ร่วมในสังคมได้ดี และที่สำคัญ มีการตักเตือน กันเองในหมู่คน ลงโทษ (ที่ไม่ใช่โทษจากทางการ)ด้วยการประณาม หรือไม่ยอมให้ทำเรื่องที่เอาเปรียบได้ง่ายๆ คนไทยไม่ชอบการเผชิญหน้าด้วยความจริง เสียหน้าไม่ใช่เรื่อง

    ถ้าคนบ้านเราไม่มักง่ายนัก และมีช่องทางที่จะได้เห็นสิ่งที่สังคมอื่นเขาทำ (แล้วมันดี) กอร์ปกับ มีการให้ความรู้อย่างทั่วถึงในเรื่องสิทธิ์ (ที่มาพร้อมกับหน้าที่ และ การอยู่ร่วมกันในสังคม)มันก็คงดีขึ้น อย่างว่า ฝันมาหลายปี ก็ไม่จริงเสียที ทำได้ก็แค่ว่า เราก็บอกกล่าวกันในวงที่เราสัมผัส เช่นญาติพี่น้องเพื่อนฝูง ในเรื่องเหล่านี้

    ส่วนไอ้พวกเดินขบวนเรียกร้องสิทธิ์ (ณ.ตอนนี้) มันไม่ใช่หรอก มันมี Hidden Agenda เห็นแต่ส่งเสริม สิทธิ์ผิดๆ

    multiverses

    กุมภาพันธ์ 21, 2011 at 09:24

    • สังคมเราเหมือนกับว่าใครจะทำอะไรก็ได้ ขอแค่หน้าด้าน มีเงิน หรือมีอำนาจก็พอ

      ljungdurst

      กุมภาพันธ์ 22, 2011 at 16:38

  2. ไม่ใช่คนในกรุง..แต่ก็เคยเจอเหตุการณ์แบบนี้
    คงอารมณ์ประมาณว่าฉันอยากนั่งเบาะเดี่ยว ไม่ต้องมานั่งใกล้ๆใคร
    แต่มันสร้างความลำบากให้คนอื่นอีกมากมาย จะขึ้นจะลง ยังจะต้องคอยเบี่ยงตัวผ่านอีคนนี้อีก…แล้วเมื่อไม่นานมานี้มีคนไปโพสต์ในเว็ปพันทิปเรื่อง ป้ายห้ามคุยโทรศัพท์ในรถตู้..ก็กทม.อีกนั่นแหละ มีผญ คนนึงเค้าบรรยายว่าหน้าตาดีมาก แต่ไม่รู้เค้าไม่เห็นป้ายนั้นหรือเปล่า โทรศัพท์เข้าตั้งแต่รถเริ่มออก เจ๊แกก็คุยมาตลอดทาง ก็พอจะรู้นะค่ะว่ามันสร้างความรำคาญต่อผู้โดยสารขนาดไหน รับรองคุยอะไรไปก็ได้ยินกันหมดทั้งคัน จนคนขับรถเตือนด้วยความสุภาพ ครั้งที่ 1 ก็ไม่ ครั้งที่สองก็ไม่ …จนครั้งที่สามคนขับจอดรถแล้วไล่(เชิญ) เค้าลงจากรถไป..สะใจ 55+

    เจ้าหงิญ O_o

    กุมภาพันธ์ 21, 2011 at 16:58

    • ฮ่าๆๆๆๆ คนถ่อยๆก็ต้องเจอคนจริงแบบนี้แหละครับ

      ljungdurst

      กุมภาพันธ์ 22, 2011 at 16:39

  3. รถตู้จากเซ็นทรัล ปิ่นเกล้า ไปมหิดลศาลายา คนคุมคิวจะคอยดูแลให้คนลงคนแรกได้ที่นั้นไปล่ะครับ แล้วก็จะพยายาม(คือไม่ได้ถามทุกคน)ว่าใครลงไหน แล้วก็จัดให้คนลงก่อนอยู่หน้าๆหน่อย

    แถมอีกเรื่อง
    วันนี้ไปขอความกรุณาด้วยความนอบน้อม ให้คนที่นั่งทานข้าวโต๊ะใกล้ๆเราโต๊ะนึงหยุดสูบบุหรี่ชั่วคราวได้สำเร็จด้วยครับ

    migrateideabook

    กุมภาพันธ์ 21, 2011 at 18:31

    • เป็นการจัดการระบบการโดยสารรถตู้ที่ง่ายๆและได้ผลดีจริงๆครับ

      ljungdurst

      กุมภาพันธ์ 22, 2011 at 16:40

  4. ปกติก็จะเข้าข้างในก่อนล่ะครับ ส่วนหนึ่งก็ไม่อยากเกะกะคนขึ้นลง อีกอย่างก็ไม่อยากเป็นคนคอยดันประตูปิดด้วย แต่ก็เจอจริงๆ ว่าไม่รู้ว่าจะไปนั่งขวางประตูเข้าออกทำไม

    hud-thu-ka

    กุมภาพันธ์ 23, 2011 at 23:20

    • ผมเคยเจออีกกรณีที่หงุดหงิดสุดๆคือ มีคนไม่จ่ายค่าโดยสาร ควานหาตัวไม่เจอ สุดท้ายต้องเรี่ยไรคนละนิดคนละหน่อยเพื่อโปะค่าโดยสารที่แหว่งไป

      Ljungdurst

      กุมภาพันธ์ 25, 2011 at 09:41

  5. เราเซ็งๆกับพวกนี้จริงๆล่ะโจ้
    เราคิดว่าสามัญสำนึกบางเรื่องคนเรามันสอนกันไม่ได้จริงๆ
    เหมือนบัวใต้ตม คนบางกลุ่มก็ไม่รู้สึกรู้สาหรอก มักง่ายเข้าว่า

    เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาที่จะทำให้อารมณ์เสีย
    หลังๆมาเราก็นั่งหลังตลอด (ุถ้ามีโอกาสได้นั่งรถตู้)
    เวลาจะลงรถก็แกล้งเอากระเป๋าเฉี่ยวหัวไอ้พวกเห็นแก่ตัวแว๊บๆ
    ถือเป็นการแก้แค้นไปในตัว(ฮา)

    j00m

    กุมภาพันธ์ 24, 2011 at 15:15

    • เฮ้ย เจ๋งมากเลยวิธีนี้
      ทีหลังเอามั่ง จะเฉี่ยวให้หัวเบี้ยวเลย

      Ljungdurst

      กุมภาพันธ์ 25, 2011 at 09:41

  6. ฮ่าาาาาา!!!!!!!!!!

    j00m

    กุมภาพันธ์ 25, 2011 at 14:50

  7. ในรถตู้โดยสาร เราเห็นความเห็นแก่ตัวของผู้คนได้มากมาย…
    นอกรถตู้โดยสาร ความเห็นแก่ตัวยังคงมีให้เห็น แต่เรามีพื้นที่ มีทางให้เดินออกห่างจากคนเหล่านั้นได้มากกว่า…

    change2chance

    พฤษภาคม 26, 2011 at 00:04


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: